Non-verbale communicatie

Verbaal betekent "het gebruik van woorden". Zo zijn vocale klanken die geen woorden zijn, zoals een grunt, of het zingen van een woordloze noot, non-verbaal. Gebarentaal en schrift worden begrepen als verbale communicatie, omdat beide gebruik maken van woorden - hoewel er net als bij spraak wel paralinguïstische elementen voorkomen naast non-verbale boodschappen. Non-verbale communicatie kan plaatsvinden via elk zintuiglijk kanaal - zicht, geluid, geur, aanraking of smaak. NVC is belangrijk omdat:

"Als we spreken (of luisteren), is onze aandacht gericht op woorden in plaats van op lichaamstaal. Maar ons oordeel omvat beide. Een publiek verwerkt tegelijkertijd zowel verbale als non-verbale signalen. Lichaamsbewegingen zijn meestal niet positief of negatief in en van zichzelf, maar de situatie en de boodschap bepalen de beoordeling". ^p4

Gesproken taal wordt vaak gebruikt voor het communiceren van informatie over externe gebeurtenissen, maar non-verbale codes worden meer gebruikt in interpersoonlijke relaties. Volgens Argyle zijn er vijf primaire functies van non-verbaal lichamelijk gedrag in de menselijke communicatie:

• Om emoties uit te drukken
• Om interpersoonlijke houdingen uit te drukken
• Om de toespraak te begeleiden: het helpt de sprekers hun gesprek te beheren.
• Om je persoonlijkheid te presenteren
• Rituelen uitvoeren (zoals groeten)

Paralanguage is de studie van non-verbale signalen van de stem. Verschillende akoestische eigenschappen van spraak zoals toon, toonhoogte en accent, gezamenlijk bekend als prosodie, kunnen allemaal non-verbale signalen afgeven. Paralanguage kan de betekenis van woorden veranderen.

De linguïst George L. Trager ontwikkelde een classificatie van stemgeluiden, stemkwaliteiten en vocalisatie.

• De stem is de context waarin de spreker spreekt. Dit kan de situatie, het geslacht, de stemming, de leeftijd en de cultuur van een persoon zijn.
• De stemkwaliteiten zijn volume, toonhoogte, tempo, ritme, articulatie, resonantie, nasaliteit en accent. Ze geven elk individu een unieke 'stemafdruk'.
• Vocalisatie bestaat uit drie subsecties: characterizers, qualifiers en segregates.

• Karakters zijn emoties die tijdens het spreken tot uiting komen, zoals lachen, huilen en geeuwen.
• Een qualifier is de stijl van het afleveren van een bericht - bijvoorbeeld het roepen van "Hé stop dat!", in tegenstelling tot het fluisteren van "Hé stop dat".
• Vocale segregaties, zoals "uh-huh", vertellen de spreker dat de luisteraar daadwerkelijk luistert.

Kleding

Kleding, en mode in het algemeen, sturen berichten. We beoordelen anderen op wat we zien, althans wanneer we ze voor het eerst ontmoeten. Mode is een weerspiegeling van de tijd en plaats. De stijlen tonen net zoveel over de geschiedenis en de tijdsperiode als elk geschiedenisboek. Kleding reflecteert over wat mensen denken en hoe ze leven. Mode is een non-verbaal statement. Het weerspiegelt onze tijd, onze overtuigingen en soms onze religie.

Lichaamstaal

Lichaamstaal betekent hoe je lichaam wordt vastgehouden: de houding. Het heeft de neiging om je houding (gemoedstoestand) te laten zien ten opzichte van wat er om je heen gebeurt. Anderen pikken de tekens in een flits op.

Oogopslag

Oogcontact kan duiden op interesse, aandacht en betrokkenheid. ^p10 Kijk omvat het kijken tijdens het praten, het kijken tijdens het luisteren, de hoeveelheid blik, en de frequentie van de blikken, patronen van fixatie, pupilverwijding, en knippersnelheid. ^p153

Emoties

Het tonen van sterke emoties is een krachtige communicatie die onmiddellijk wordt begrepen. Veel van de signalen zijn in alle culturen hetzelfde, zoals Darwin heeft laten zien. Voorbeelden van sterke emoties die visueel worden getoond zijn:

• Woede
• Angst
• Verdriet
• Geluk
• Liefde
• Schaamte

Deze worden in volgorde van belangrijkheid opgesomd. Niemand vergist zich in boosheid of angst, maar subtielere emoties kunnen soms door de toeschouwer worden gemist.

Touch is klassieke non-verbale communicatie. Het is misschien wel het meest intieme (dichtstbijzijnde) ding dat de ene persoon met de andere kan doen. Wat het betekent hangt af van de context. Hier is een korte lijst van wat we kunnen doen als we een ander persoon aanraken:

1. Onze gevoelens voor hen uiten
2. Controleer ze
3. Leer ze
4. Speel met hen
5. Bedrijf de liefde met hen
6. Straf ze

De meeste kunsten zijn vormen van non-verbale communicatie:

• Podiumkunsten

• Muziek
• Dans

• Plastische kunsten

• Kunst
• Schilderij
• Sculptuur

Andere dieren dan mensen hebben niet ons soort taal, maar velen maken gebruik van non-verbale communicatie. Bij velen speelt geur een grotere rol in hun communicatie. Ook kunnen sociale dieren de betekenis van de toon van de stem begrijpen, en zelfs sleutelwoorden begrijpen. Zeg "walkies!" tegen de familiehond... Met dieren die sociaal en intelligent zijn, kan de mens een echte relatie hebben. In het algemeen betekent dat dieren die zoogdieren zijn. Communicatie van de non-verbale soort is sterk ontwikkeld bij zoogdieren, en zoogdieren zijn meestal sociale dieren.

Veel dieren herkennen elkaars alarmsignalen (kruiselingse communicatie). Inderdaad, diercommunicatie van de een of andere soort is bijna universeel onder de gewervelde dieren.

• Adaptief onbewustzijn