Woede: betekenis, oorzaken en gedrag bij mensen en dieren

Woede is een normale emotie. Het gaat om een sterke, ongemakkelijke en emotionele reactie op een provocatie. Er is een scherp onderscheid tussen woede en agressie (verbaal of fysiek, direct of indirect). Beide beïnvloeden elkaar. Woede kan agressie op gang brengen of de waarschijnlijkheid of intensiteit ervan vergroten. Woede is echter niet noodzakelijk of voldoende voor agressie.

Woede is een beetje als een snelkookpan: we kunnen onze woede slechts gedurende een bepaalde tijd onder druk zetten tot ze explodeert.

Mensen tonen woede aan anderen door hun gezicht, door wat ze met hun lichaam doen, door niet te proberen de problemen van anderen te begrijpen of te helpen, en soms door agressie of geweld in het openbaar (bv. tegen een muur slaan). Dieren en mensen kunnen proberen bang te maken - door harde geluiden te maken, door te proberen hun lichaam groter te laten lijken, door hun tanden te laten zien, of door te staren.

Wanneer we voor een uitdaging staan, kan onze reactie woede of angst zijn. Het kan moeilijk zijn te beslissen of we de uitdaging aangaan of weglopen. In termen van dierlijk gedrag staan we voor de keuze van een vecht- of vluchtreactie.

Boos zijn verandert het menselijk lichaam door het hart sneller te laten kloppen, de bloeddruk te verhogen (de druk die het bloed uitoefent op de wanden van de bloedvaten) en de hoeveelheden van de hormonen adrenaline en noradrenaline te verhogen (chemische stoffen die berichten sturen naar delen van het lichaam om veranderingen aan te brengen).

Boos zijn doet de niveaus van de hormonen adrenaline en noradrenaline in het lichaam stijgen, hoewel dit niet erg lang duurt. Adrenaline maakt het lichaam snel klaar om te handelen als er belangrijke problemen zijn, door de toevoer van zuurstof en glucose (nodig om energie te maken) naar de hersenen en de spieren te verhogen, terwijl minder belangrijke dingen die het lichaam doet, zoals het verteren van voedsel, worden vertraagd.

Noradrenaline komt vrij bij stress. Het gaat naar delen van de hersenen die de aandacht (hoeveel je denkt of je concentreert) en reacties controleren. Het is heel belangrijk wanneer het lichaam kiest voor "vecht-of-vlucht" (aanvallen of vluchten). Dan verhoogt het de hartslag, haalt glucose uit de opslag zodat het gebruikt kan worden, en verhoogt de bloedtoevoer naar de spieren.

Woede kan passieve woede of agressieve woede zijn. Deze twee soorten woede hebben enkele kenmerkende symptomen:

Passieve woede

Passieve woede kan zich op verschillende manieren uiten. In principe betekent het boos zijn, maar het probleem niet onder ogen zien.

• Weglopen, een crisis de rug toekeren, conflicten vermijden, niet terugspreken. Gevolg: probleem wordt niet opgelost, en heeft de neiging iemands zelfvertrouwen aan te tasten.
• Psychologische manipulatie, zoals mensen uitlokken tot agressie en hen vervolgens betuttelen, agressie uitlokken maar aan de zijlijn blijven staan, emotionele chantage, valse huilerigheid, ziekte veinzen, relaties saboteren, seksuele provocatie gebruiken, een derde partij gebruiken om negatieve gevoelens over te brengen, geld of middelen achterhouden.
• Indirecte agressie, zoals het opslaan van wrok die achter de rug van mensen wordt geuit, de stille behandeling geven of onder de adem mompelen, oogcontact vermijden, mensen naar beneden halen, roddelen, anonieme klachten, giftige brieven, stelen en oplichten.
• Obsessief gedrag, zoals buitensporig schoon en opgeruimd willen zijn, er een gewoonte van maken voortdurend dingen te controleren, te veel eten of te veel eten, eisen dat alle taken perfect worden uitgevoerd.
• Zelfverwijt, zoals zich te vaak verontschuldigen, overdreven zelfkritisch zijn, kritiek uitlokken.

Agressieve woede

De symptomen van agressieve woede zijn:

• Pesten.
• Destructiviteit, zoals het vernielen van voorwerpen zoals bij vandalisme, het beschadigen van dieren, kindermishandeling, het vernietigen van een relatie, roekeloos rijden, drugsmisbruik.
• Kwetsbaarheid, zoals fysiek geweld, inclusief seksueel misbruik en verkrachting, verbaal geweld, bevooroordeelde of vulgaire grappen, het breken van een vertrouwen, schuttingtaal, het negeren van de gevoelens van mensen, moedwillig discrimineren, beschuldigen, mensen straffen voor onterechte daden, anderen een etiket opplakken.
• Egoïsme, zoals de behoeften van anderen negeren, niet reageren op verzoeken om hulp, in de rij gaan staan.
• Bedreigingen, zoals mensen bang maken door te zeggen hoe men hen, hun eigendommen of hun vooruitzichten zou kunnen schaden, vingerwijzen, vuistschudden, het dragen van kleding of symbolen die geassocieerd worden met gewelddadig gedrag, bumperkleven, verkeersagressie, dichtslaan met deuren.
• Onterechte beschuldigingen, zoals anderen beschuldigen van eigen fouten, mensen de schuld geven van je eigen gevoelens, algemene beschuldigingen uiten.
• Onvoorspelbaarheid, zoals explosieve woede-uitbarstingen over kleine frustraties, willekeurig aanvallen, onrechtvaardig straffen, anderen kwaad doen omwille van het kwaad, gebruik van alcohol en drugs, onlogische argumenten.