Naar de inhoud gaan
Home

Rachitis: oorzaken, symptomen en behandeling van een vitamine D-tekort bij kinderen

Rachitis is een botziekte bij jonge kinderen door onvoldoende vitamine D of calcium. Dit artikel behandelt oorzaken, kenmerken, diagnose, behandeling, preventie en het onderscheid met osteomalacie.

Rachitis is een aandoening die vooral bij jonge kinderen voorkomt en ontstaat door onvoldoende botmineralisatie. Het wordt veroorzaakt door een tekort aan vitamine D en vaak ook onvoldoende calcium en fosfaat, waardoor groeischijven en botten niet goed verharden. In medische termen is het een ziekte die leidt tot verbrede groeischijven en zwakkere botstructuur; op röntgenfoto's zijn grotere ruimtes tussen beenbalkjes zichtbaar, een verschijnsel dat men soms beschrijft als poreus of "als sponzen" (ruimtes in de botten, sponzig). Typische zichtbare gevolgen zijn bijvoorbeeld dat de benen bol of juist X-vormig groeien, waardoor de knieën elkaar kunnen raken of ver uit elkaar staan (knieën).

Afbeeldingengalerij

7 Afbeeldingen

Oorzaken

De belangrijkste oorzaken zijn een tekort aan vitamine D of onvoldoende calcium in de voeding. Tekorten ontstaan door beperkte blootstelling aan zonlicht, onvoldoende voedingsinname, malabsorptie in het maag-darmkanaal of bepaalde nier- en leveraandoeningen die de vitamine D-stofwisseling verstoren. Er bestaan ook zeldzamere erfelijke vormen van rachitis waarbij de regulatie van fosfaat verstoord is.

Kenmerken en klachten

Rachitis uit zich meestal met groeiachterstand, pijn of gevoeligheid in botten en gewrichten, spierzwakte en tandproblemen. Bij jonge kinderen vallen kromme benen, borstbeenveranderingen en brede polsen of enkels op. Op onderzoek en röntgenfoto's zijn verbrede groeischijven en verminderde botdichtheid zichtbaar. Laboratoriumonderzoek toont vaak afwijkingen in calcium-, fosfaat- en vitamine D-spiegels.

Diagnose en behandeling

De diagnose wordt gesteld op basis van anamnese, lichamelijk onderzoek, beeldvorming en bloedonderzoek. Behandeling bestaat uit het aanvullen van vitamine D en calcium, correctie van voeding en bijhouden van de biochemische waarden. Bij ernstige botdeformaties kan orthopedische ingreep nodig zijn. Ook is het belangrijk onderliggende oorzaken, zoals malabsorptie of nierziekten, te behandelen.

Geschiedenis en naam

Rachitis werd in de vorige eeuwen veel gezien in stedelijke gebieden met weinig zonlicht, vooral tijdens en na de industriële revolutie. De term zelf is afgeleid van het oude Griekse woord rhakhis, dat betrekking heeft op de ruggengraat, en werd historisch gebruikt voor aandoeningen van het skelet.

Belangrijke feiten en preventie

  • Bij volwassenen leidt eenzelfde tekort tot osteomalacie; dit is het volwassen equivalent van rachitis.
  • Preventie richt zich op voldoende zonlicht, evenwichtige voeding en, waar nodig, supplementen voor zuigelingen en risicogroepen.
  • Publieke maatregelen zoals voedselverrijking en voorlichting verminderen het voorkomen van rachitis in veel landen.

Vroegtijdige herkenning en behandeling keren veel gevolgen om of beperken blijvende vervormingen; bij onduidelijkheid over klachten is medisch advies aangewezen.

Oorzaak

Mensen hebben zowel vitamine D als calcium nodig om hun botten sterk te maken.

Vitamine D helpt de botten om calcium op te nemen. Een laag vitamine D maakt het moeilijk om calcium op te nemen.

Het menselijk lichaam maakt vitamine D3 in de huid, uit cholesterol. Vervolgens verandert de lever vitamine D3 in calcitriol, dat calcium uit het bloed naar de botten stuurt. De botten hebben calcium nodig om sterk te blijven. De huid maakt echter geen vitamine D3 tenzij er voldoende ultraviolet licht op schijnt. Zonlicht bevat ultraviolet licht, dus voldoende zonlicht is een manier om voldoende D3 binnen te krijgen.

Mensen hebben calcium nodig voor verkalking. Verkalking gebruikt calcium om botten groter en sterker te maken. Weinig calcium maakt botten kwetsbaar en gemakkelijker te breken.

 

Preventie

Rachitis kan worden voorkomen als iemand voldoende calcium en vitamine D binnenkrijgt.

De beste manier om dit te doen is om veel zonlicht te krijgen, en voedsel te eten waar veel vitamine D en calcium in zit. Mensen die op deze manier niet voldoende vitamine D en calcium binnenkrijgen, kunnen echter supplementen nemen (vitaminepillen met calcium en vitamine D erin).

Calcium

Voedingsmiddelen die veel calcium bevatten zijn onder andere:

  • Melk en andere zuivelproducten zoals kaas
  • Sommige groene groenten, zoals broccoli, spinazie en boerenkool
  • Tegenwoordig zijn veel producten "verrijkt" met vitamine D: de vitamine werd toegevoegd toen het voedsel werd gemaakt. Deze voedingsmiddelen omvatten sommige soorten sinaasappelsap, ontbijtgranen, brood en zelfs gebotteld water. Op het etiket van het levensmiddel staat hoeveel calcium het bevat.

Calcium wordt het best door de botten opgenomen wanneer het in hoeveelheden van 500-600 gram of minder wordt ingenomen. Daarom raden artsen aan kleinere hoeveelheden voedsel met calcium te eten, op verschillende momenten van de dag, in plaats van alles tegelijk.

Vitamine D

Er zijn drie manieren om vitamine D binnen te krijgen: zonlicht, voeding of supplementen (vitaminepillen waar vitamine D in zit). Veel mensen krijgen echter niet genoeg vitamine D binnen via hun voeding alleen.

Er zijn maar een paar voedingsmiddelen die veel vitamine D bevatten. Deze omvatten:

  • "Vette vis" die in het wild is gevangen, zoals makreel, zalm en tonijn.
  • Gekookt eigeel
  • Vitamine D wordt toegevoegd aan sommige voedingsmiddelen, zoals sommige soorten zuivelproducten, ontbijtgranen en sinaasappelsap.

Moedermelk kan onvoldoende vitamine D bevatten om rachitis te voorkomen. Baby's die alleen borstvoeding krijgen en geen ander voedsel, kunnen vitamine D-druppels krijgen om te voorkomen dat ze rachitis krijgen. Dit is echter geen groot risico als moeder en kind enige blootstelling aan zonlicht hebben. Kinderen met een donkere huidskleur hebben waarschijnlijk meer vitamine D nodig.

 

Risicofactoren

Deze dingen maken de kans op rachitis groter:

  • Ze zijn tussen drie en 36 maanden oud. Kinderen van deze leeftijd lopen het grootste risico op rachitis omdat hun botten zo snel groeien en in deze periode groter en sterker moeten worden.
  • Ze zijn te vroeg geboren (vroeger dan normaal).
  • Ze leven in de noordelijke delen van de wereld, waar er minder zon is
  • Ze brengen te weinig tijd buiten door
  • Ze dragen altijd zonnebrandcrème als ze naar buiten gaan
    • Zelfs een milde zonnebrandcrème vermindert de hoeveelheid vitamine D die het lichaam aanmaakt met 95% (door het lichaam te beletten vitamine D uit zonlicht op te nemen).
    • Toch moeten mensen zonnebrandcrème gebruiken als ze kunnen verbranden.
  • Ze eten niet genoeg voedsel met calcium of vitamine D, vanwege lactose-intolerantie of een strikt vegetarisch dieet.
  • Ze kunnen geen vitamine D aanmaken of gebruiken vanwege een medische aandoening, zoals coeliakie, of omdat ze bepaalde medicijnen tegen aanvallen nemen.
 

Symptomen

Tekenen en symptomen van rachitis zijn onder andere:

  • Broze (gemakkelijk te breken) botten of tanden
  • Meer bloeden dan normaal
  • Achterblijvende groei (niet groeien zoals een gezond kind zou doen)
  • Zweten
  • Zwakte (zich voortdurend moe voelen)
  • Lichaamspijn
 

Gerelateerde pagina's

 

Gerelateerde artikelen

Auteur

AlegsaOnline.com Rachitis: oorzaken, symptomen en behandeling van een vitamine D-tekort bij kinderen

URL: https://nl.alegsaonline.com/art/82803

Delen

Bronnen