Herten maken geen nesten of holen. Ze vinden een veilige en comfortabele plek om te rusten onder laaghangende groenblijvende takken. Ze blijven in de buurt van waar ze voedsel kunnen vinden. In de zomer eten ze grassen, planten en onkruid. In de herfst eten ze graag paddenstoelen en kleine takken. Ze slaan hun voedsel niet op voor de winter. Als de sneeuw niet diep is, gebruiken ze hun hoeven om mos en bladeren bloot te leggen. Als de sneeuw diep is, eten ze twijgen en takken.
De hinde krijgt in het voorjaar meestal een of twee kalveren. Het jong is precociaal en kan onmiddellijk na de geboorte staan, maar is zwak. De hinde verstopt elk jong op een andere plaats. Ze worden gecamoufleerd door vlekken op hun rug.
Herten hebben veel roofdieren. Wolven, poema's, honden en mensen eten herten. Ze kijken, luisteren en ruiken altijd naar gevaar.
Groepsgedrag
Over het algemeen geven herten de voorkeur aan gemengde bos- en graslandgebieden. Vroeger waren wolven de grootste vijand van herten. Hoewel herten zich tegenwoordig zelden hoeven te verdedigen tegen aanvallen, is hun gedrag aangepast om te kunnen paren en zichzelf en hun verwanten te beschermen tegen roofdieren.
De bronst bepaalt welke mannetjes dominant zijn, en elk succesvol mannetje heeft een groep vrouwtjes. De groep blijft bij elkaar tot de kalveren worden geboren, ongeveer vier of vijf maanden. Herten zijn van nature gregarius (sociaal) en leven graag samen. Dit helpt hun verdediging tegen roofdieren. De details verschillen per soort. De eigenlijke verdediging tegen aanvallen wordt bepaald door het dominante mannetje. Hij beslist of hij blijft staan en zo nodig vecht. Mannetjes houden hun gewei een half jaar. Als ze rennen, zijn herten uitstekende lopers. Als ze staan, kunnen ze schoppen. Ze vallen geen mensen aan, tenzij het mannetje gevaar bespeurt. Hij waarschuwt door houding en geluid. Herten hebben de neiging zich te verenigen in mannelijke groepen voor wederzijdse verdediging zodra hun gewei is afgeworpen. De vrouwtjes verenigen zich ook in grote kuddes die zich redelijk goed kunnen verdedigen. Herten blijven een groot deel van het jaar in deze groepen van één geslacht.
Dieet
Herten zijn browsers en voeden zich voornamelijk met bladeren. Herten kiezen licht verteerbare scheuten, jonge bladeren, vers gras, zachte twijgen, fruit, schimmels en korstmossen. Dit is meestal vezelarm voedsel. De mannelijke herten hebben mineralen zoals calcium en fosfaat nodig voor de groei van hun gewei.
