Accounting

Boekhouding of boekhouding is de taak om financiële informatie over een bedrijf te delen met managers en aandeelhouders (mensen die in het bedrijf hebben geïnvesteerd). Boekhouding wordt vaak de "taal van het bedrijf" genoemd. Accountants zijn mensen die de boekhouding voeren, en ook de controle of verificatie van de boeken en bescheiden van een bedrijf uitvoeren. In Groot-Brittannië wordt deze controle vaak uitgevoerd door een gekwalificeerd persoon die "registeraccountant" wordt genoemd. In de Verenigde Staten is de professionele benaming Certified Public Accountant of "CPA".

Wanneer accountants boekhoudkundig werk doen, schrijven ze in de boekhouding (grootboeken) die bij een bedrijf horen. Elke keer dat er geld wordt uitgegeven of verdiend, wordt het in het grootboek geschreven. De informatie in het grootboek wordt gebruikt om de bedrijfsrekeningen maandelijks, driemaandelijks (elke drie maanden) en jaarlijks (elk jaar) voor te bereiden. Deze jaarrekeningen laten zien welk geld het bedrijf in de loop van de tijd heeft opgenomen en waar het geld aan heeft besteed. Het laat ook zien of het bedrijf in het jaar winst heeft gemaakt (als het meer geld heeft gemaakt dan het heeft uitgegeven), wie het bedrijf geld verschuldigd is, aan wie het bedrijf geld verschuldigd is, en eventuele grote dure artikelen die het bedrijf heeft gekocht en die het naar verwachting vele jaren zal gebruiken. Kredietverstrekkers, managers, investeerders, de belastingdienst (de mensen die belastingen innen voor de overheid) en andere besluitvormers kijken naar deze jaarrekening. Managers en investeerders kijken naar het grootboek en nemen beslissingen over hoe het geld in de toekomst moet worden besteed. Kredietverleners zoals banken kijken naar de rekeningen voordat ze geld uitlenen aan het bedrijf. De belastingdienst kijkt naar hen om te controleren of het bedrijf het juiste bedrag aan belastingen betaalt.

Waar het woord vandaan komt

Het woord boekhouder komt oorspronkelijk van het Latijnse woord computare - "te rekenen, te tellen, te tellen", via het Frans.

"Accomptant" was de originele spelling en uitspraak van het woord "accountant". Na verloop van tijd begon men echter de "p" in het woord "accomptant" te laten vallen. Na verloop van tijd veranderde het woord zowel in de manier waarop het werd gezegd als in de manier waarop het vandaag de dag wordt gespeld.

Boekhoudtheorie

De boekhoudkundige basisvergelijking is activa=passiva+eigen vermogen.

Geschiedenis

Vroege geschiedenis

De boekhouding is erg oud. Het begon toen de mens voor het eerst begon te boeren en steden te vormen. Mensen die dachten aan economie (het bijhouden van geld en waardevolle zaken) bedachten een manier om de grootte en de waarde van de gewassen op te schrijven.

Token boekhouding in het oude Mesopotamië

De vroegste boekhouding werd gevonden tussen de ruïnes van het oude Babylon, Assyrië en Sumerië, die meer dan 7.000 jaar oud zijn. De mensen van die tijd vertrouwden op primitieve boekhoudmethoden om de groei van gewassen en kuddes vast te leggen. Omdat er een natuurlijk seizoen is voor de landbouw en de kudde, is het gemakkelijk om te tellen en te bepalen of er een overschot is ontstaan nadat de gewassen zijn geoogst of de jonge dieren zijn gespeend.

De uitvinding van een vorm van boekhouden met behulp van kleipenningen betekende een enorme cognitieve sprong voor de mensheid.

In de twaalfde eeuw na Christus schreef de Arabische schrijver, Ibn Taymiyyah, een boek genaamd Hisba. Dit boek bevat details over boekhoudsystemen die werden gebruikt door moslims voor het midden van de zeventiende eeuw na Christus. De moslimboekhouding werd beïnvloed (veranderd) door Romeinen en Perzen. In zijn boek geeft Ibn Taymiyyah details over een complex overheidsboekhoudsysteem.

Boekhouding in het Romeinse Rijk

De Res Gestae Divi Augusti (Latijn: "De daden van de goddelijke Augustus") is een opmerkelijk verslag aan het Romeinse volk van het rentmeesterschap van keizer Augustus. Het bevatte een opsomming en kwantificering van zijn overheidsuitgaven, die onder meer bestonden uit uitkeringen aan het volk, schenkingen van land of geld aan veteranen van het leger, subsidies aan het aerarium (schatkist), de bouw van tempels, religieuze offergaven en uitgaven voor theatervoorstellingen en gladiatorenspellen. Het was geen rekening van de inkomsten en uitgaven van de staat, maar was bedoeld om de gunst van Augustus aan te tonen. Het belang van de Res Gestae Divi Augusti vanuit boekhoudkundig oogpunt ligt in het feit dat het illustreert dat de uitvoerende macht toegang had tot gedetailleerde financiële informatie, die een periode van zo'n veertig jaar bestrijkt en die na de gebeurtenis nog steeds terug te vinden was. De omvang van de boekhoudkundige informatie waarover de keizer beschikt, wijst erop dat het doel ervan ook de planning en de besluitvorming omvatte.

De Romeinse historici Suetonius en Cassius Dio noteren dat Augustus in 23 v.Chr. een rationarium (rekening) heeft opgesteld waarin de overheidsinkomsten, de geldbedragen in het aerarium (schatkist), in de provinciale fisci (belastingambtenaren) en in de handen van de publicani (openbare aannemers) zijn opgenomen; en dat het de namen bevatte van de bevrijde personen en slaven van wie een gedetailleerde rekening kon worden verkregen. Dat deze informatie dicht bij de uitvoerende macht van de keizer staat, blijkt uit de verklaring van Tacitus dat deze door Augustus zelf is uitgeschreven.

De boekhouding van contant geld, goederen en transacties werd nauwgezet bijgehouden door militairen van het Romeinse leger. Een rekening van kleine bedragen in contanten die gedurende enkele dagen in het fort van Vindolanda werden ontvangen circa 110 CE toont aan dat het fort dagelijks inkomsten in contanten kon berekenen, wellicht uit de verkoop van overtollige voorraden of goederen die in het kamp werden vervaardigd, artikelen die aan slaven werden verstrekt zoals cervesa (bier) en clavi caligares (laarzenspijkers), alsmede goederen die door individuele soldaten werden gekocht. In de basisbehoeften van het fort werd voorzien door een mengeling van directe productie, aankoop en vordering; in één brief toont een verzoek om geld voor de aankoop van 5.000 modii (maten) van beugels (een graansoort die gebruikt wordt bij het brouwen) aan dat het fort proviand kocht voor een aanzienlijk aantal mensen.

Het Heroninos Archief is de naam van een enorme verzameling papyrus documenten, meestal brieven, maar ook een behoorlijk aantal rekeningen, die afkomstig zijn uit het Romeinse Egypte in de 3e eeuw CE. Het grootste deel van de documenten heeft betrekking op het beheer van een groot, particulier landgoed dat naar Heroninos is vernoemd omdat hij phrontistes (Koine Grieks: beheerder) was van het landgoed dat een complex en gestandaardiseerd boekhoudsysteem had dat door alle plaatselijke boerenmanagers werd gevolgd. Elke beheerder van elk deel van het landgoed stelde zijn eigen kleine boekhouding op, voor de dagelijkse gang van zaken op het landgoed, de betaling van het personeel, de productie van de gewassen, de verkoop van de producten, het gebruik van de dieren en de algemene uitgaven voor het personeel. Deze informatie werd vervolgens samengevat als stukjes papyrusrol in één grote jaarlijkse rekening voor elke specifieke onderverdeling van het landgoed. De boekingen werden gerangschikt per sector, waarbij de kasuitgaven en -winsten geëxtrapoleerd werden uit alle verschillende sectoren. Dit soort rekeningen gaf de eigenaar de mogelijkheid om betere economische beslissingen te nemen omdat de informatie doelgericht werd geselecteerd en gerangschikt.

Luca Pacioli en moderne boekhouding

Luca Pacioli (1445-1517), ook bekend als broeder Luca dal Borgo, zou de "Vader" van de boekhouding zijn. Hij schreef een leerboek in het Latijn genaamd Summa de arithmetica, geometrica, proportioni et proportionalita (Summa over rekenen, meetkunde, verhoudingen en proportionaliteit, Venetië 1494). Dit leerboek werd gebruikt in de abbacoscholen in Noord-Italië. Zonen van kooplieden en ambachtslieden werden in deze scholen onderwezen. Dit lesboek is geschreven over wiskunde. Het heeft de eerste gedrukte beschrijving van hoe kooplieden uit Venetië hun boekhouding bijhielden. Kooplieden uit Venetië gebruikten een systeem van dubbele boekhouding.

Bij een dubbele boekhouding is er voor elke transactie een debet- en creditboeking.

Pacioli heeft dit systeem opgeschreven, maar hij heeft het niet uitgevonden, maar hij wordt nog steeds de "Vader van de Boekhouding" genoemd. Het systeem dat hij schreef had het grootste deel van de boekhoudkundige cyclus zoals die vandaag de dag bekend is. Hij schreef over het gebruik van dagboeken en grootboeken, en waarschuwde dat een persoon 's nachts niet moet gaan slapen totdat de debetstanden gelijk zijn aan de crediteringen. Zijn grootboek had rekeningen voor activa (dingen die waarde hebben), passiva (schulden en leningen die aan iemand anders moeten worden betaald), kapitaal (geld), inkomsten en uitgaven. Hij liet zien hoe je aan het einde van het jaar sluitingsboekingen kunt schrijven en stelde voor om een proefbalans te gebruiken om te bewijzen dat een grootboek in evenwicht is. Zijn verhandeling (lang essay) in het boek bevat ook informatie over andere onderwerpen, zoals boekhoudkundige ethiek en kostenberekening.

Post-Pacioli

Het eerste boek over boekhouding in de Engelse taal werd in 1543 in Londen, Engeland, gepubliceerd door John Gouge.

In 1588 schreef John Mellis uit Southwark, Engeland een kort boek met instructies voor het bijhouden van de boekhouding.

Er was een ander boek geschreven in 1635 dat werd beschreven als The Merchants Mirrour, of aanwijzingen voor het perfect ordenen en bijhouden van zijn boekhouding gevormd door middel van Debiteur en Crediteur. Dit boek werd geschreven door Richard Dafforne, die accountant was. Dit boek heeft veel verwijzingen naar boeken over boekhouding die veel eerder zijn geschreven. Een hoofdstuk van dit boek is getiteld "Opinion of Book-keeping's Antiquity". In dit hoofdstuk zegt de auteur dat de boekhouding waarover hij schreef volgens een andere auteur tweehonderd jaar eerder in Venetië werd gebruikt.

Er waren verschillende edities van Richard Dafforne's boek. De tweede editie verscheen in 1636. De derde editie verscheen in 1656. Een andere editie verscheen in 1684. Het boek is zeer compleet in de beschrijving van de wetenschappelijke boekhouding. Het bevat veel detail en uitleg. De wetenschap die de accountancy ondersteunt werd in de zeventiende eeuw door veel mensen gewaardeerd. Dit wordt ondersteund door het feit dat er zoveel edities waren. Vanaf dit moment in de geschiedenis zijn er veel boeken over de boekhouding geschreven. Veel auteurs beweren dat ze professionele accountants en docenten in de accountancy zijn. Hieruit blijkt dat er in de zeventiende eeuw professionele accountants in dienst waren.

Kaart van het Midden-Oosten met de Vruchtbare Halve Maan circa 3de millennium voor Christus
Kaart van het Midden-Oosten met de Vruchtbare Halve Maan circa 3de millennium voor Christus

Boekhoudkundige lopers van klei, uit Susa, Uruk periode, circa 3500 BCE. Afdeling Oriëntaalse Oudheden, Louvre.
Boekhoudkundige lopers van klei, uit Susa, Uruk periode, circa 3500 BCE. Afdeling Oriëntaalse Oudheden, Louvre.

Deel van het Res Gestae Divi Augusti van het Monumentum Ancyranum (Tempel van Augustus en Rome) in Ancyra, gebouwd tussen 25 BCE - 20 BCE.
Deel van het Res Gestae Divi Augusti van het Monumentum Ancyranum (Tempel van Augustus en Rome) in Ancyra, gebouwd tussen 25 BCE - 20 BCE.

Romeins schrijftablet uit het Vindolanda Romeinse fort van de Muur van Hadrianus, in Northumberland (1ste-2ste eeuw n.Chr.) met het verzoek om geld voor de aankoop van 5.000 maten cornflakes die gebruikt worden voor het brouwen van bier. Afdeling Prehistorie en Europa, Brits Museum.
Romeins schrijftablet uit het Vindolanda Romeinse fort van de Muur van Hadrianus, in Northumberland (1ste-2ste eeuw n.Chr.) met het verzoek om geld voor de aankoop van 5.000 maten cornflakes die gebruikt worden voor het brouwen van bier. Afdeling Prehistorie en Europa, Brits Museum.

Schilderij van Luca Pacioli, vermoedelijk geschilderd door Jacopo de' Barbari
Schilderij van Luca Pacioli, vermoedelijk geschilderd door Jacopo de' Barbari

Soorten boekhouding

  • De financiële boekhouding is "een belangrijke tak van de boekhouding die bestaat uit het verzamelen, registreren en extraheren van financiële informatie, en de samenvatting daarvan in de vorm van een periodieke winst- en verliesrekening, een balans en een kasstroomoverzicht in overeenstemming met de wettelijke, professionele en kapitaalmarktvereisten".
  • Management accounting is een type boekhouding waarbij partners elkaar helpen bij het nemen van managementbeslissingen, het creëren van managementsystemen voor planning en prestaties, en het gebruik van financiële rapportage om de boekhoudkundige strategie van een bedrijf voor de toekomst te helpen ontwerpen.
  • Open boekhouding is een boekhoudprincipe. Dit principe vereist dat de partijen in een economische relatie hun boekhouding aan elkaar laten zien.
  • Belastingboekhouding is een soort boekhouding die ervoor zorgt dat de belastingwetgeving wordt nageleefd.
  • Boekhoudkundige wetenschap bestudeert de theorie van de boekhouding.

Bij een financiële audit wordt een interne audit en een externe audit uitgevoerd. Bij een externe audit kijkt een onafhankelijke (niet-verwante) accountant naar de jaarrekening en de boekhouding. Door te kijken naar deze administratie kan de accountant nagaan of deze administratie waarheidsgetrouw en eerlijk is en de algemeen aanvaarde boekhoudbeginselen (Generally Accepted Accounting Principles - GAAP) of de internationale standaarden voor financiële verslaglegging (International Financial Reporting Standards - IFRS) volgt. De interne audit probeert informatie te krijgen voor het management en wordt uitgevoerd door de medewerkers.


AlegsaOnline.com - 2020 / 2021 - License CC3