Het belangrijkste om te onthouden over de Aarde en andere planeten is dat ze niet van de Zon komen. Zij of hun materialen werden opgepikt door de zwaartekracht van de Zon toen die zich door de ruimte bewoog. De Zon bestaat gewoon uit waterstof, met een beetje helium. Verder niets. Het materiaal waaruit planeten en hun satellieten bestaan, bestaat bijna volledig uit zwaardere elementen die afkomstig zijn van vroegere supernova-explosies. De planeten geven wel kleine hoeveelheden waterstof en helium af: dit is afkomstig van het verval van grotere radioactieve moleculen die eveneens afkomstig zijn van oude supernovae.
Een complicerende factor is de Maan, die werd gevormd door een inslag van een groot lichaam op de vroege Aarde. Dit betekent dat de oorsprong van het leven op aarde plaatsvond na de vorming van de maan.
De atmosfeer is de gaslaag rond de aarde. Ze wordt op haar plaats gehouden door de zwaartekracht van de aarde. Hij bestaat nu voornamelijk uit stikstof (78,1%). Er zit ook veel zuurstof in (20,9%) en kleine hoeveelheden argon (0,9%), kooldioxide (~ 0,035%), waterdamp en andere gassen. De atmosfeer beschermt het leven op aarde door ultraviolette straling van de zon te absorberen (op te nemen). Het maakt onze dagen koeler en onze nachten warmer.
Vaste deeltjes, zoals as, stof en vulkanische as, zijn kleine deeltjes in de atmosfeer. Ze zijn belangrijk bij het maken van wolken en mist.
De atmosfeer eindigt niet op een bepaalde plaats. Hoe hoger boven de aarde, hoe dunner de atmosfeer. Er is geen duidelijke grens tussen de atmosfeer en de ruimte, hoewel de Kármán-lijn soms als grens wordt beschouwd. Nog hoger wordt voor sommige doeleinden de rand van de magnetosfeer als grens beschouwd. 75% van de atmosfeer bevindt zich binnen 11 kilometer van het aardoppervlak.
