De economie van Azerbeidzjan is gebaseerd op industrie, landbouw en diensten, waaronder toerisme. De energiesector, die gebaseerd is op de grote voorraden ruwe olie en aardgas, is vandaag de dag de belangrijkste bron van economische groei in Azerbeidzjan, hoewel de helft van de Azerbeidzjaanse bevolking haar inkomen direct of indirect via diensten verdient en een derde via de landbouw. De energiehausse heeft geleid tot enorme directe buitenlandse investeringen en het groeitempo van de Azerbeidzjaanse economie is een van de hoogste ter wereld.
Na de onafhankelijkheid in 1991 met het einde van de Sovjet-Unie maakte Azerbeidzjan de lange en moeilijke overgang van een geleide economie naar een markteconomie. De regering heeft de privatisering van landbouwgronden en kleine, middelgrote en grote staatsbedrijven grotendeels voltooid. Azerbeidzjan gaat door met het doorvoeren van economische hervormingen en de oude economische banden en structuren zijn langzaam vervangen. Met de onafhankelijkheid is Azerbeidzjan lid geworden van het Internationaal Monetair Fonds, de Wereldbank, de Europese Bank voor Wederopbouw en Ontwikkeling, de Islamitische Ontwikkelingsbank en de Aziatische Ontwikkelingsbank. De munteenheid van Azerbeidzjan is de Azerbeidzjaanse manat (AZN) die is verdeeld in 100 qəpik. Het werd de nationale munt in 1992 en verving de oude Sovjetroebel. De Centrale Bank van Azerbeidzjan werd opgericht in 1992. De Centrale Bank dient als de centrale bank van Azerbeidzjan en is verantwoordelijk voor het drukken en distribueren van de nationale munteenheid, de Azerbeidzjaanse manat, en voor de controle van alle commerciële banken.
