Venus (planeet)

Venus is een aardse planeet, dus net als de aarde bestaat haar oppervlak uit rotsen. Venus is veel heter dan de aarde. Alle koolstofdioxide in de atmosfeer werkt als een deken die de warmte van de zon vasthoudt. Dit effect wordt het broeikaseffect genoemd en is zeer sterk op Venus. Dit maakt het oppervlak van Venus het heetst van alle planeetoppervlakken in het zonnestelsel, met een geschatte gemiddelde temperatuur van 480 °C (896,0 °F). Dit is heet genoeg om lood of zink te smelten.

Aardrijkskunde

Venus heeft geen oceanen omdat het veel te heet is voor water. Het oppervlak van Venus is een droge woestijn. Door de wolken kan alleen radar het oppervlak in kaart brengen. Het bestaat voor ongeveer 80% uit gladde, rotsachtige vlaktes, meestal gemaakt van basalt. Twee hoger gelegen gebieden, continenten genaamd, vormen het noorden en het zuiden van de planeet. Het noorden heet Ishtar Terra en het zuiden heet Aphrodite Terra. Zij zijn genoemd naar de Babylonische en Griekse liefdesgodinnen.

Het oppervlak van Venus lijkt te zijn gevormd door vulkanische activiteit. Venus heeft veel vulkanen. Het oppervlak van Venus wordt geschat op 300-600 miljoen jaar oud.

In tegenstelling tot de Aarde of Mars heeft Venus geen gedefinieerde hooglanden of laaglanden, en heeft het geen tektonische platen.

Sfeer

De atmosfeer van Venus bestaat voornamelijk uit koolstofdioxide en stikstofgas met wolken zwavelzuur. Omdat de atmosfeer zo dik of dicht is, is de druk erg hoog. De druk is 92 keer zo hoog als op aarde, genoeg om veel dingen te verpletteren.

Het is onmogelijk om het oppervlak van de planeet vanuit de ruimte te zien, omdat de dikke wolkenlaag 60% van het licht dat erop valt, reflecteert. De enige manier waarop wetenschappers het kunnen zien is met behulp van infrarood- en ultravioletcamera's en radar.

Wetenschappers geloven dat de atmosfeer van Venus miljarden jaren geleden vergelijkbaar zou kunnen zijn geweest met die van de aarde. Mogelijk was er veel water op het oppervlak van Venus. Maar na 600 miljoen tot enkele miljarden jaren bracht de verdamping van het water broeikasgassen in de atmosfeer.

Magnetisch veld

In 1967 ontdekte Venera 4 dat het magnetisch veld van Venus veel zwakker was dan dat van de Aarde. Dit magnetisch veld wordt veroorzaakt door een wisselwerking tussen de ionosfeer en de zonnewind. De magnetosfeer van Venus is niet sterk genoeg om de atmosfeer te beschermen tegen kosmische straling.

Venusovergang

Venus is soms te zien tussen de zon en de aarde in. Venus ziet eruit als een zwarte stip wanneer ze gezien wordt door een speciale telescoop. Deze passages worden "overgangen" genoemd. Deze "overgangen" vinden plaats in paren met een tussenpoos van acht jaar. Daarna is het meer dan honderd jaar tot het volgende paar.

Venus draait om de zon op een gemiddelde afstand van ongeveer 108 miljoen km. Zij voltooit elke 224,7 dagen een baan. Venus draait langzaam. Een siderische dag van Venus is langer dan een jaar van Venus.

Veel door de mens gemaakte satellieten zijn naar Venus gestuurd om het te bestuderen. Dit zijn:

Zeeman 2

Mariner 2 werd gelanceerd op 27 augustus 1962. Hij werd gemaakt om de atmosfeer van Venus, haar magnetisch veld en haar massa te bestuderen. Het laatste radiosignaal van Mariner 2 werd ontvangen op 3 januari 1963. Mariner 2 draait vandaag nog steeds rond de zon.

Venera 4

Venera 4 was een sonde gemaakt door de Sovjet-Unie om Venus te verkennen. De sonde had twee sondes. Eén was ontworpen om de atmosfeer van Venus binnen te dringen en een parachute te gebruiken om op het oppervlak te landen. Een andere ontving de informatie van de sonde op Venus aan de missiecontroleurs op aarde. Venera 4 werd gelanceerd op 12 juni 1967. Het laatste radiosignaal van Venera 4 werd ontvangen op 18 oktober 1967.

Zeeman 5

Mariner 5 was een ruimtevaartuig van het Mariner-programma. Mariner 5 werd gelanceerd op 14 juni 1967. Het laatste radiosignaal van Mariner 5 was op 14 oktober 1968. Mariner 5 werd gemaakt om het magnetische veld van Venus te bestuderen en het harde ultraviolette spectrum van de atmosfeer van Venus te meten.

Venera 9

Venera 9 was een ruimtevaartuig gemaakt door de Sovjet-Unie. Het bestond uit een sonde die een baan om Venus moest maken, een zogenaamde orbiter, en een andere sonde die op Venus zou landen, een zogenaamde lander. Het werd gelanceerd op 8 juni 1975. Het laatste radiosignaal van de orbiter was op 22 maart 1976. Het laatste radiosignaal was op 22 oktober 1975. De orbiter was het eerste ruimtevaartuig dat in een baan om Venus draaide, terwijl de lander de eerste was die foto's terugstuurde van het oppervlak van een andere planeet.

Venera 10

Venera 10 was een ruimtevaartuig van de Sovjet-Unie. Het bestond uit een orbiter en een lander. Het werd gelanceerd op 14 juni 1975.

Venera 13

Venera 13 was een sonde in het Sovjet Venera-programma. Hij was gemaakt om Venus te verkennen. Hij werd gelanceerd op 30 oktober 1981. Het laatste radiosignaal van de lander was op 1 maart 1982. Het laatste radiosignaal van het ruimtevaartuig dat de lander naar Venus bracht was op 25 april 1983.

Venera 14

Venera 14 was een sonde in het Sovjet Venera-programma. Hij was gemaakt om Venus te verkennen. Hij werd gelanceerd op 4 november 1981. Het laatste radiosignaal van de lander was op 5 maart 1982. Het laatste radiosignaal van het ruimtevaartuig dat de lander naar Venus bracht was op 9 april 1983.

Venera 15

Venera 15 was een ruimtevaartuig dat door de Sovjet-Unie naar Venus werd gestuurd. Het werd gemaakt om het oppervlak van Venus in kaart te brengen. Het werd gelanceerd op 2 juni 1983. Het laatste radiosignaal van Venera 15 was op 5 januari 1985.

Venera 16

Venera 16 was een ruimtevaartuig dat door de Sovjet-Unie naar Venus werd gestuurd. Het werd gemaakt om het oppervlak van Venus in kaart te brengen. Het werd gelanceerd op 7 juni 1983. Het laatste radiosignaal van Venera 16 was op 13 juni 1985.

• Lijst van planeten