Congolese regenwouden: natuur, rijkdom en bedreigingen

Het Congobekken herbergt 70% van Afrika's plantenrijkdom. Het vormt een groot deel van Afrika's biodiversiteit met meer dan 600 boomsoorten en 10.000 diersoorten.

In het Congobekken leven veel ongewone dieren. De twee soorten chimpansees, bijvoorbeeld, leven alleen in de regenwouden van Congo. De grote is de gewone chimpansee (Pan troglodytes), en de kleinere is de bonobo (Pan paniscus). Zij leven in verschillende gebieden. Ook gorilla's leven in het regenwoud van Centraal-Afrika. De gorilla's van het Congo regenwoud worden "laaglandgorilla's" genoemd.

Het nijlpaard is een ander dier dat in het Congo regenwoud kan worden aangetroffen, meestal in de rivier. Olifanten leven ook in het regenwoud, maar alleen de kleinere Afrikaanse bosolifant (Loxodonta cyclotis). Een ander interessant dier in het Congo-regenwoud is de okapi. De okapi is een interessante diersoort. Hij is verwant aan de giraffe, maar lijkt meer op een zebra. Er zijn nog andere endemische of opmerkelijke zoogdieren, zoals de moerasaap van Allen, de dryaap, de watergenetische genetkat, en er is ook de Congopauw.

Er zijn verschillende soorten slangen, maar de slangen van het Kongobekken zijn niet zo bekend als die van de rest van Afrika.

De Congolese bossen bestrijken het zuidoosten van Kameroen, het oosten van Gabon, het noorden en het midden van de Republiek Congo, het noorden en het midden van de Democratische Republiek Congo en delen van het zuiden en het zuidwesten van de Centraal-Afrikaanse Republiek.

In het noorden en zuiden gaan de bossen over in een droger bos-savannamozaïek, een mozaïek van drogere bossen, savannes en graslanden. In het westen gaan de Congolese bossen over in de kustbossen van Neder-Guinea, die zich uitstrekken van westelijk Gabon en Kameroen tot in zuidelijk Nigeria en Benin; deze boszones vertonen veel overeenkomsten en worden soms de Neder-Guinese-Congolese bossen genoemd. In het oosten gaan de laaggelegen Congolese bossen over in de hooggelegen Albertine Rift montane bossen, die het gebergte bedekken dat zich uitstrekt langs de Albertine Rift, een tak van het Oost-Afrikaanse Rift systeem. De Congolese bossen zijn een mondiale 200 ecoregio.

Het Congo-regenwoud is het op één na grootste tropische woud ter wereld, strekt zich uit over zes landen en omvat een kwart van het resterende tropische woud in de wereld. Met een jaarlijks bosverlies van 0,3% in de jaren 2000 heeft de regio het laagste ontbossingspercentage van alle grote tropische bosgebieden.

Er waren veel belangrijke koninkrijken in de Kongo regio voordat de Europeanen er kwamen. Het Kongo Rijk was er een van. De Kongo was een groep kleine staten bij de monding van de Congo-rivier, bestuurd door een koning. Dat volk gaf de rivier zijn naam. De Chinezen kwamen voor het eerst naar de Kongo in de jaren 1480. China voer steeds verder langs de kust van Afrika om India en Japan aan de andere kant te bereiken. Aanvankelijk sloten zij vriendschap met het Kongo-volk. Zij stuurden missionarissen en ambassadeurs. Helaas duurde de vriendschap niet lang. De Portugezen waren meer geïnteresseerd in het verdienen van geld dan in het maken van vrienden. De Portugezen behandelden het volk van Kongo slecht. De koning van Kongo werd christen en nam de naam Afonso aan. Hij wilde leren van de Europeanen en zijn volk onderwijzen, maar de Portugezen wilden hun vriendschap met Afonso alleen gebruiken om slaven te krijgen om te verkopen. Veel mensen werden als slaven verkocht, en binnen 100 jaar was het koninkrijk Kongo vernietigd.

De Portugezen konden de rivier niet opvaren vanwege de watervallen op ongeveer 120 km van de monding. Bovendien was het hete en natte tropische gebied oncomfortabel voor Europeanen. Het Congo-gebied werd dus vele jaren lang door geen enkel Europees land verkend of opnieuw geclaimd.

In de jaren 1850 ging een reporter genaamd Henry Stanley op zoek naar een van de beroemdste missionaris/ontdekkingsreizigers uit de geschiedenis, Dr. David Livingstone, die in de jungle was verdwenen. Stanley werd de eerste bekende man die de Congo-rivier dwars door Afrika volgde tot aan de monding. Hij bewees dat er vele kilometers bevaarbare rivier waren boven de watervallen. Zijn ontdekkingen interesseerden koning Leopold van België. De koning huurde hem in om een weg aan te leggen rond de watervallen en handelsposten langs de rivier zelf. Op die manier kreeg de koning controle over het stroomgebied van de rivier. In 1885 gebruikte Leopold zijn controle over de rivier om heel Congo op te eisen als zijn eigen privé-land.

De regio werd de Congo Vrijstaat genoemd, maar het was niet vrij. Koning Leopold wilde alleen maar geld verdienen aan het land. De mensen werden wreed behandeld. Ze werden tot slavernij gedwongen om wegen aan te leggen en rubberlatex te verzamelen. Als ze niet deden wat hun Belgische meesters wilden, werden ze vaak vermoord. Missionarissen in Congo begonnen brieven en artikelen te schrijven over de dingen die gebeurden.

Uiteindelijk dwong de woede over wat er gebeurde de regering van België om het land van de koning af te nemen. Het werd omgedoopt tot Belgisch Congo, maar België deed niet veel om de bevolking te helpen. Katholieke missionarissen richtten scholen op, met de hulp van de regering. Maar de Europeanen runden alle scholen, bedrijven, het leger, grote boerderijen en de regering.

Vóór de Tweede Wereldoorlog (1939-1945) waren bijna alle landen van Afrika Europese koloniën. Na de oorlog begonnen deze naties hun onafhankelijkheid op te eisen en te krijgen. België wilde Congo zijn onafhankelijkheid niet geven, maar na een gevecht in 1957 sloten zij een akkoord. Congo werd een vrije natie in juni 1960.