Capsicum

De vruchten van de meeste Capsicum-soorten bevatten capsaïcine. Capsaïcine is een chemische stof die een sterk branderig gevoel kan veroorzaken in de mond (en, als het niet goed verteerd wordt, in de anus) van de ongewone eter. De meeste zoogdieren vinden dit onaangenaam; vogels hebben er echter geen last van. De planten ontwikkelden de afscheiding van capsaïcine om de vruchten te beschermen tegen het eten door zoogdieren. Tegelijkertijd trekken de felle kleuren vogels aan. Deze vogels zullen de zaden verspreiden. De hoeveelheid capsaïcine in paprika's varieert sterk en is afhankelijk van de genetica. Dit betekent dat bijna alle soorten paprika's een verschillende hoeveelheid hitte hebben die door de consument wordt ervaren. De enige paprika zonder capsaïcine is de paprika. Chilipepers zijn van groot belang in de Indiaanse geneeskunde. Capsaïcine wordt ook in de moderne westerse geneeskunde gebruikt om de bloedsomloop te stimuleren of om pijn te verlichten.

Zwarte peper en Sichuanpeper veroorzaken een soortgelijk branderig gevoel. Deze worden echter veroorzaakt door verschillende stoffen - respectievelijk piperine en hydroxy-alpha-sanshool.

Capsicumvruchten en -pepers kunnen rauw of gekookt worden gegeten. De paprika's die in de keuken worden gebruikt, zijn over het algemeen variëteiten van de soorten C. annul en C. pubescens, hoewel er ook enkele andere worden gebruikt. Ze zijn geschikt om te vullen met vullingen zoals kaas, vlees of rijst.

Ze worden ook vaak in stukjes gesneden en rauw in salades gebruikt, of gekookt in roerbakgerechten of andere gemengde gerechten. Ze kunnen in reepjes worden gesneden en gebakken, in hun geheel of in stukjes worden geroosterd, of in stukjes worden gesneden en in salsa's of andere sauzen worden verwerkt.

Ze kunnen worden geconserveerd door ze te drogen of in te maken. Gedroogde paprika's kunnen in hun geheel worden gereconstitueerd, of worden verwerkt tot vlokken of poeder. Ingemaakte of gemarineerde paprika's worden vaak toegevoegd aan sandwiches of salades. Extracten kunnen worden gemaakt en in hete sauzen worden verwerkt.

In 2005 bleek uit een enquête onder 2.000 mensen dat paprika's de 4e favoriete culinaire groente van Groot-Brittannië zijn.

Veel variëteiten van dezelfde soort kunnen op veel verschillende manieren worden gebruikt; zo omvat C. annual de "bell pepper"-variëteit, die zowel in onrijpe groene toestand als in rode, gele of oranje rijpe toestand wordt verkocht.

.

Deze zelfde soort kent ook andere variëteiten, zoals het Anaheim pepertje dat vaak voor vullingen wordt gebruikt, het gedroogde Ancho pepertje dat wordt gebruikt om chilipoeder te maken, de mild tot hete Jalapeño, en de gerookte rijpe Jalapeño, bekend als Chipotle.

Het merendeel van de capsaïcine in een peper bevindt zich in de binnenste ribben die de kamers van de vrucht verdelen, en waaraan de zaden zijn bevestigd. Aan het steeltje van de peul scheiden klieren de capsaïcine af, die zich vervolgens over de hele vrucht verspreidt, maar geconcentreerd is op de ribben en de zaadjes. De hoeveelheid varieert sterk per soort en wordt gemeten in Scoville-hitte-eenheden (SHU), gaande van de milde paprika tot de verschroeiende Habanero-chilipeper.

De naam die aan de vruchten wordt gegeven, varieert tussen de Engelssprekende landen.

In Australië, Nieuw-Zeeland, India, Singapore en Hong Kong worden hitteloze soorten "capsicums" genoemd, terwijl hete soorten "chilli/chillies" (dubbel L) worden genoemd. De term "paprika" wordt zelden gebruikt, meestal in verband met C. annuum en andere variëteiten die eruit zien als een "capsicum" of bel, maar vrij heet zijn.

In het Verenigd Koninkrijk, Ierland en Canada worden de variëteiten zonder hitte "peppers", "sweet peppers" of "capsicums" (of "green peppers", "red peppers", enz.) genoemd, terwijl de hete "chilli/chillies" (dubbel L) of "chilipepers" worden genoemd.

In de Verenigde Staten en Canada wordt de gewone soort zonder hitte aangeduid als "bell peppers", "sweet peppers", "red/green/etc peppers", of gewoon "peppers", terwijl de hete soorten gezamenlijk "chile/chiles", "chili/chilipepers", of "chili/chile peppers" (slechts één L), "hot peppers", of als een specifieke variëteit worden genoemd (bijv. bananenpeper). In veel regio's in het middenwesten van de Verenigde Staten wordt de Sweet Bell Pepper gewoonlijk een mango genoemd.[1] Met de moderne opkomst van importeurs van vers tropisch fruit, die een breder publiek blootstellen aan de tropische variëteit van de mango, is deze definitie archaïsch aan het worden. Op veel menukaarten wordt een gevulde paprika echter nog steeds een mango genoemd.

De naam "peper" is in gebruik gekomen omdat de planten heet waren in dezelfde zin als het specerij zwarte peper, Piper nigrum. Maar er is geen botanische relatie met deze plant, noch met Sichuanpeper.

In Spaanssprekende landen zijn er veel verschillende namen voor elke soort en bereiding. In Mexico wordt de term chile gebruikt. Verscheidene andere landen, zoals Chili, waarvan de naam niet verwant is, Perú, en Argentinië, gebruiken ají. In Spanje worden de variëteiten zonder warmte pimiento genoemd en de hete variëteiten guindilla.

In het Indisch Engels wordt het woord "capsicum" uitsluitend gebruikt voor paprika. Alle andere soorten chilipepers worden chili genoemd. In Noord-India en Pakistan wordt de paprika in de moedertaal ook wel "Shimla Mirch" genoemd. Shimla is overigens een populair heuvel-station in India (en "Mirch" betekent chili in de inheemse talen).

In het Pools wordt het woord papryka gebruikt voor capsiscumvruchten en droge specerijen (het woord pieprz wordt gebruikt voor zwarte, rode en groene peper, maar niet voor capsisumvruchten of specerijen).

In het Hongaars wordt het woord paprikapoeder gebruikt voor paprika en droge specerij.

In Israël wordt paprika pilpel genoemd, wat peper betekent in het Hebreeuws.

U kunt testen hoe heet een peper kan zijn met behulp van de schaal van Scoville.

Capsicum is een uitstekende bron van laxeermiddel (zuiverend) en pijnverlichting. Capsaïcine is ook onderzocht op mogelijke prostaatkankerbestrijdende effecten.