De negerhut van Oom Tom

Uncle Tom's Cabin; of, Life Among the Lowly is een anti-slavernij roman van Harriet Beecher Stowe. Het werd gepubliceerd in 1852. Het heeft de gedachten van veel mensen over Afro-Amerikanen en slavernij in de Verenigde Staten sterk beïnvloed. Het versterkte ook het conflict tussen de Noordelijke en Zuidelijke Verenigde Staten. Dit leidde tot de Amerikaanse Burgeroorlog. Het effect van het boek was zo krachtig dat Lincoln bij zijn ontmoeting met Stowe aan het begin van de Burgeroorlog zei: "Dus dit is de kleine dame die deze grote oorlog heeft gevoerd."

De hoofdpersoon van de roman is Oom Tom, een patiente sentimentele roman die de effecten van de slavernij laat zien. Er staat ook in dat christelijke liefde sterker is dan slavernij.

Oom Tom's Cabin was de populairste roman van de 19e eeuw, en het tweede best verkochte boek van de eeuw (het eerste was de Bijbel). Het hielp het abolitionisme te verspreiden in de jaren 1850.

In deze dagen wordt het geprezen als een zeer belangrijke hulp in de strijd tegen de slavernij. Er is echter ook kritiek op het feit dat er stereotypen over zwarte mensen worden gemaakt.

Inspiratie en referenties

Harriet Beecher Stowe is geboren in Connecticut. Ze was een abolitionist. Stowe schreef haar roman vanwege de passage uit 1850 van de tweede Fugitive Slave Act. Deze wet strafte mensen die slaven hielpen weglopen. Het zorgde er ook voor dat het Noorden stopte en de zwarte weglopers van het Zuiden terugkeerde. Mevrouw Edward Beecher schreef aan Harriet ("Hattie"), "Als ik een pen kon gebruiken zoals jij dat kan, zou ik iets schrijven dat deze hele natie zal laten voelen wat een vervloekte slavernij is." In die tijd was Stowe een vrouw met zes kinderen die soms voor tijdschriften schreef. Haar zoon, Charles Stowe, zei dat zijn moeder deze brief hardop voorlas aan haar kinderen. Toen ze klaar was met de brief, stond ze op, en met "een uitdrukking op haar gezicht die zich op de geest van haar kind drukte", zei ze, "Ik zal iets schrijven...ik zal het doen als ik leef." Zo begon Uncle Tom's Cabin.

Volgens Stowe begon ze te denken aan Uncle Tom's Cabin; of, Life Among the Lowly als ze in een kerk was in februari 1851. Ze had een visioen van een christelijke zwarte man die geslagen werd en bad voor de mensen die hem sloegen toen hij stierf. Ze werd ook deels geïnspireerd om haar roman te schrijven door de autobiografie van Josiah Henson. Henson was een zwarte man die was weggelopen en veel zwarte slaven had geholpen. Ze werd ook geholpen door het boek American Slavery As It Is: Testimony of a Thousand Getnesses van Theodore Dwight Weld en de zusters Grimké. Stowe zei ook dat ze veel ideeën kreeg voor Uncle Tom's Cabin door met weggelopen slaven te praten toen ze in Cincinnati, Ohio woonde.

In haar boek A Key to Uncle Tom's Cabin (1853) schreef Stowe over de verhalen die haar inspireerden bij het schrijven van Uncle Tom's Cabin. Later onderzoek wees echter uit dat Stowe veel van de verhalen in het boek pas na de publicatie van haar roman heeft gelezen.

Een foto van Harriet Beecher Stowe.
Een foto van Harriet Beecher Stowe.

Publicatie

Oom Tom's Cabin begon in een serie in een anti-slavernij krant, The National Era. The National Era had ook andere werken die Stowe had geschreven. Omdat iedereen het verhaal zo mooi vond, vroeg John P. Jewett uit Boston aan Stowe om van de serie een boek te maken. Stowe wist niet zeker of de mensen het verhaal als boek wilden lezen. Maar ze was het er uiteindelijk wel mee eens. John Jewett, die er zeker van was dat het boek populair zou zijn, vroeg Hammatt Billings om zes foto's voor het boek te graveren. Op 20 maart 1852 kwam het voltooide boek uit. In juni verkocht het tienduizend exemplaren per week. In oktober waren er alleen al in Amerika 150 duizend exemplaren verkocht. In het eerste jaar dat het boek werd gepubliceerd, werden er 300.000 exemplaren verkocht en werd het in vele belangrijke talen vertaald.

Samenvatting

Eliza's ontsnapping, Tom is verkocht

Een Kentucky boer genaamd Arthur Shelby is bang om zijn boerderij te verliezen vanwege schulden. Hoewel hij en zijn vrouw, Emily Shelby, vriendelijk zijn voor hun slaven, besluit hij twee van hen te verkopen: Oom Tom, een man van middelbare leeftijd met een vrouw en kinderen, en Harry, de zoon van het dienstmeisje van zijn vrouw Eliza. Emily Shelby is geschokt en ongelukkig omdat ze Eliza heeft beloofd dat ze haar zoon niet zou verkopen. George Shelby, haar zoon, is ongelukkig omdat hij Oom Tom bewondert als zijn vriend en christen.

Als Eliza hoort over Mr. Shelby's plannen om haar zoon te verkopen, besluit ze weg te lopen met haar enige zoon. Ze schrijft een brief waarin ze sorry zegt tegen mevrouw Shelby en loopt die nacht weg.

Ondertussen wordt oom Tom verkocht en in een boot gezet, die de Mississippi afvaart. Daar maakt hij vrienden met een meisje dat Evangeline ("Eva") heet. Als Eva in het water valt en hij haar redt, koopt Eva's vader, Augustine St. Clare, Tom. Eva en Tom worden goede vrienden omdat ze allebei heel veel van Jezus houden.

Eliza's familie jaagde op, Tom's leven met St. Clare

Tijdens Eliza's ontsnapping ontmoet ze haar man, George Harris, die voor haar was weggelopen. Ze besluiten om te proberen weg te lopen naar Canada. Ze worden echter opgejaagd door een slavenjager genaamd Tom Loker. Tom Loker zet uiteindelijk Eliza en haar familie in de val, zodat George Loker doodschiet. Eliza is bang dat Loker zal sterven en naar de hel zal gaan. Hierdoor overtuigt ze haar man om hem mee te nemen naar een Quaker stad om beter te worden. De zachte Quakers veranderen Tom Loker enorm.

In St. Clare's huis maakt St. Clare ruzie met zijn zus, Miss Ophelia. Ze denkt dat slavernij verkeerd is, maar is bevooroordeeld tegen zwarten. St. Clare koopt Topsy, een zwart kind, en daagt Miss Ophelia uit om haar op te voeden. Miss Ophelia probeert het, maar faalt.

Nadat Tom ongeveer twee jaar bij St. Clare heeft gewoond, wordt Eva erg ziek. Ze heeft een visioen van de hemel voor ze sterft. Door haar dood veranderen veel mensen. Miss Ophelia verliest haar vooroordelen over zwarte mensen, Tospy besluit "goed" te worden en St. Clare besluit Tom te bevrijden.

Tom's leven met Simon Legree

Simon Legree beating Uncle Tom.

St. Clare is echter gekwetst als hij een gevecht in een taverne probeert te stoppen en sterft. Hierdoor kan hij zijn belofte om Tom te bevrijden niet nakomen. Zijn vrouw verkoopt Tom aan een plantage-eigenaar genaamd Simon Legree. Legree neemt Tom mee naar Louisiana. Daar ontmoet hij andere slaven, waaronder Emmeline (die Legree kocht op hetzelfde moment dat hij Tom kocht). Legree begint Tom te haten als Tom zijn bevel om de andere slaven te slaan niet opvolgt. Legree verslaat hem, en besluit Tom's geloof in God te vernietigen. Maar Tom blijft stiekem de Bijbel lezen en de andere slaven helpen. Op de plantage ontmoet Tom Cassy, een andere zwarte slaaf. Haar twee kinderen waren verkocht en ze had haar derde kind gedood omdat ze bang was dat haar kind ook zou worden verkocht.

Loker is veranderd vanwege de Quakers. George, Eliza en Harry hebben eindelijk Canada bereikt en zijn vrijgekomen. Ondertussen voelt oom Tom zich zo ongelukkig dat hij het bijna opgeeft, maar hij heeft twee visioenen van Jezus en Eva. Hij besluit om een christen te blijven, zelfs als hij moet sterven. Cassy en Emmeline lopen met Tom's aanmoediging weg. Ze gebruiken Legree's bijgelovige angsten slim om hen te helpen. Als Tom Legree niet vertelt waar ze zijn, zegt Legree tegen zijn mannen dat ze hem dood moeten slaan. Tom vergeeft de twee mannen die hem verslaan als hij sterft, en ze hebben medelijden en worden christenen. George Shelby komt net als Tom stervende is om hem te bevrijden. Hij is erg boos en verdrietig. Maar Tom, die lachend zegt, "Wie, wie, wie zal ons scheiden van de liefde van Christus?" sterft.

Belangrijke tekens

Oom Tom

Oom Tom, het titelpersonage van het verhaal, is een geduldige, nobele, onbaatzuchtige zwarte slaaf. Stowe wilde dat hij een "nobele held" zou zijn: in het boek komt hij op voor waar hij in gelooft. Ook al willen ze dat niet, zelfs zijn vijanden bewonderen hem.

De laatste tijd wordt zijn naam echter ook negatief gebruikt. Men denkt vaak aan "Oom Tom" als een oude zwarte man die probeert zijn meesters gelukkig te maken, omdat men zijn stille aanvaarding van de slavernij heeft bekritiseerd. Anderen stellen echter dat dit niet waar is. Ten eerste is Oom Tom niet echt oud - hij is slechts acht jaar ouder dan de heer Shelby, waaruit blijkt dat hij waarschijnlijk rond de vijftig is. Ook is Tom niet blij met slavernij. Zijn acceptatie is niet vanwege domheid of omdat hij van slavernij houdt. Het is vanwege zijn religieuze geloof, dat hem vertelt dat hij van iedereen moet houden. Waar oom Tom ook gaat, hij houdt van troost en vriendelijkheid en verspreidt die. Hij helpt slaven te ontsnappen, zoals Eliza, Emmeline en Cassy. Hij weigert ook andere slaven te slaan. Daarom wordt hij zelf geslagen. Stowe probeerde van Tom geen voorbeeld te maken voor zwarten, maar voor blanken en zwarten. Ze zegt dat als blanken liefdevol en onbaatzuchtig zouden zijn zoals oom Tom, slavernij onmogelijk zou zijn.

Eliza Harris

Eliza Harris is Mrs Shelby's favoriete meid, George Harris' vrouw en Harry's moeder. Eliza is een dappere, intelligente en zeer mooie jonge slaaf. Eliza houdt erg veel van haar zoon, Harry. Het is mogelijk dat haar liefde voor hem nog groter was omdat ze twee van haar eerste kleinkinderen verloor. Haar moederliefde wordt getoond als ze dapper ontsnapt met haar zoon. Misschien wel het bekendste deel van Oom Tom's Cabin is het deel waar Eliza ontsnapt aan de Ohio rivier met Harry.

Deze ontsnapping zou zijn geïnspireerd door een verhaal dat John Rankin in het Lane Theological Seminary in Cincinnati hoorde aan Stowe's man Calvin, een professor aan de school. In het verhaal van Rankin, in februari 1838, was een jonge slavin ontsnapt over de bevroren Ohio rivier naar de stad Ripley, Ohio met haar kind in haar armen en verbleef bij hem thuis voordat ze verder naar het noorden was gegaan.

Eva

Eva "Evangeline" St. Clare is St. Clare en Marie's engelachtige dochter. Ze komt in het verhaal als Tom haar redt van de verdrinkingsdood als hij verkocht zou worden. Eva vraagt haar vader om Tom te kopen. Ze zegt: "Ik wil hem gelukkig maken". Door haar wordt Tom St. Clare's leidende koetsier en Eva's "speciale verzorger (helper)... Tom had... orders om al het andere te laten gaan, en Miss Eva te verzorgen wanneer ze hem wilde, -orders die onze lezers misschien leuk vinden (stel je voor) waren verre van onaangenaam voor hem." Ze is erg mooi: "Haar vorm was de perfectie van kinderlijke schoonheid... Haar gezicht was opmerkelijk minder voor de perfecte schoonheid van de gelaatstrekken dan voor een bijzondere (vreemde) en dromerige ernst (ernst) van de expressie... alles heeft haar onderscheiden (gemaakt) van de andere kinderen, en heeft haar elke keer weer gekeerd en verzorgd".

Voor Tom leek ze "...iets bijna goddelijks; en telkens als haar gouden hoofd en diepblauwe ogen naar hem keken...geloofde hij half dat hij een van de engelen uit zijn Nieuwe Testament zag stappen". Hij zegt dat "Ze heeft het teken van de Heer in haar voorhoofd." Eva is een bijna volmaakt, Christusachtig kind. Ze is erg verdrietig over de slavernij. Ze ziet het verschil niet tussen zwarten en blanken. Ze praat heel erg over liefde en vergeving. Zelfs Topsy wordt geraakt door haar liefde. Eva wordt een van de belangrijkste mensen in Tom's leven.

Ophelia St. Clare

"De hogere kringen in de familie...waren het erover eens dat ze geen dame was...ze waren verbaasd dat ze enige relatie van de St. Clares moest zijn...Ze naaide en naaide weg, van daglicht tot donker, met de energie van iemand die onder druk staat van een of andere onmiddellijke urgentie; en toen het licht vervaagde (wegging)...kwam het altijd klaarstaande breiwerk, en daar was ze weer, net zo snel (druk) als altijd. Het was echt een hele klus om haar te zien."

-Oom Tom's Cabin

Ophelia St. Clare is misschien wel het meest gecompliceerde vrouwelijke personage in de roman. St. Clare noemt haar, "...wanhopig... goed; het vermoeit me tot de dood om er aan te denken." Ze houdt niet van slavernij. Maar ze houdt er niet van om als mens aangeraakt te worden of in de buurt van een zwarte te komen. Toen ze Eva voor het eerst zag "...handen schudden en zoenen" met de zwarten, verklaarde ze dat het "...haar maag tamelijk had gedraaid (haar ziek deed voelen)". Ze voegt eraan toe: "Ik wil aardig zijn voor iedereen, en ik zou geen pijn hebben, maar wat betreft het zoenen... Hoe kan ze dat?"

Ze heeft een "heldere, sterke, actieve geest", en is zeer praktisch. Ze heeft echter een warm hart, wat ze laat zien in haar liefde voor St. Clare en Eva. Ophelia heeft een hekel aan slavernij, maar heeft een diep vooroordeel tegen zwarten. St. Clare, als een uitdaging voor haar, koopt Topsy. Hij vertelt haar dat ze moet proberen haar op te voeden. In het begin probeert ze Topsy te onderwijzen en te helpen, gewoon uit plichtsbesef. Maar Stowe zegt dat plicht niet genoeg is: er moet liefde zijn. Eva's dood verandert Ophelia. Als Topsy schreeuwt, "Ze zei dat ze van me hield... er is nu niemand meer over...!" Ophelia zegt zachtjes, als "eerlijke tranen" in haar gezicht vallen, "Topsy, jij arm kind... Ik kan van je houden, al ben ik niet zoals dat lieve kleine kind. Ik hoop dat ik iets van de liefde van Christus van haar heb geleerd. Ik kan van je houden... en ik zal proberen je te helpen om een goed christelijk meisje op te laten groeien." Stowe dacht dat er veel mensen waren zoals Miss Ophelia St. Clare, die niet van slavernij hielden maar niet aan zwarten als mensen konden denken. Ze wilde over zulke problemen schrijven via Miss Ophelia.

Een paginagrote illustratie van Hammatt Billings voor Uncle Tom's Cabin (Eerste editie: Boston: John P. Jewett and Company, 1852). Cassy helpt Tom nadat hij is geslagen door Simon Legree.
Een paginagrote illustratie van Hammatt Billings voor Uncle Tom's Cabin (Eerste editie: Boston: John P. Jewett and Company, 1852). Cassy helpt Tom nadat hij is geslagen door Simon Legree.

Foto van Tom en Eva door Hammatt Billings voor de 1853 editie van Uncle Tom's Cabin.
Foto van Tom en Eva door Hammatt Billings voor de 1853 editie van Uncle Tom's Cabin.

Andere karakters

  • Arthur Shelby, de eigenaar van Oom Tom in Kentucky, Shelby verkoopt Tom aan de heer Haley om zijn schulden te betalen. Arthur Shelby is een slimme, vriendelijke en in principe goedhartige man. Hij doet echter nog steeds aan slavernij en is niet zo moreel sterk als zijn vrouw. Stowe gebruikte hem om te laten zien dat slavernij iedereen die het doet kwaadaardig maakt - niet alleen de wrede meesters.
  • Emily Shelby is Arthur Shelby's liefdevolle, zachtaardige en christelijke vrouw. Ze denkt dat slavernij verkeerd is. Ze probeert haar man te overtuigen om de Shelby-slaven te helpen en is een van de vele vriendelijke vrouwelijke karakters in het verhaal.
  • George Shelby is de jonge zoon van Mr. en Mrs. Shelby. Goedhartig, gepassioneerd en liefhebbend, hij is de vriend van oom Tom. Daarom is hij erg boos als Uncle Tom wordt verkocht. Na de dood van Tom besluit hij alle slaven op de boerderij van Shelby te bevrijden en zegt: "Getuige (zie), eeuwige God! oh, getuige, dat ik vanaf dit uur zal doen wat een man kan om deze vloek van slavernij uit mijn land te verdrijven!" Hij is moreel sterker dan zijn vader. Hij doet wat hij belooft en denkt.
  • George Harris Eliza's man. Hij is een zeer slimme en nieuwsgierige mulattenman, hij houdt erg veel van zijn familie en vecht dapper en trots voor zijn vrijheid.
  • Augustine St. Clare Eva's vader. Augustine St. Clare is een romantische, speelse man. Hij gelooft niet in God, en drinkt elke avond wijn. Hij houdt erg veel van Eva en heeft medelijden met zijn slaven. Maar net als Mr. Shelby doet hij niets aan slavernij.
  • Marie De vrouw van St. Clare. Ze is "...een gele verbleekte, ziekelijke vrouw, wiens tijd verdeeld was over verschillende fantasierijke ziekten, en die zichzelf beschouwde (dacht) als de meest slecht gebruikte en lijdende persoon [die leefde]...". Dwaas, klagend en egoïstisch, ze is het tegenovergestelde van mensen als mevrouw Shelby en mevrouw Bird. Ze denkt dat slavernij goed is en zegt over Topsy: "Als ik mijn zin kreeg, zou ik nu... [haar] naar buiten sturen, en haar grondig laten afranselen; ik zou haar laten afranselen tot ze niet meer kon staan! Nadat haar man sterft, verkoopt ze alle slaven.
  • Topsy de "heidense" zwarte slavin die Miss Ophelia probeert te veranderen. In het begin, Miss Ophelia "...[benadert] haar nieuwe onderwerp heel erg als een persoon zou kunnen worden verondersteld om een zwarte spin te benaderen, in de veronderstelling dat ze welwillende (vriendelijke) ontwerpen hebben naar het". Topsy voelt dit verschil met plicht en liefde. Als Eva zegt: "Miss Ophelia zou van je houden, als je goed was", lacht ze en zegt ze: "Nee, ze kan me niet tegenhouden, want ik ben een neger (zwart)! Ze zou al snel een pad hebben die haar aanraakt! Er kan niemand van negers houden, en negers kunnen niets doen' (niets)! Het kan me niet schelen. Maar na verloop van tijd groeit ze door Eva's liefde en respect voor mensen. Later wordt ze een zendeling naar Afrika.

Als ze voor het eerst in het verhaal komt, zegt ze dat ze niet weet wie haar gemaakt heeft: "Ik ben gegroeid. Denk niet dat niemand me ooit heeft gemaakt." In het begin van de jaren 1900 maakten sommige poppenfabrikanten poppen die op Topsy leken. De uitdrukking "growed like Topsy" (later "grew like Topsy") begon in de Engelse taal te worden gebruikt. In het begin betekende het dat je moest groeien zonder het te plannen. Later betekende het gewoon veel groeien.

  • Simon Legree een slaveneigenaar die oom Tom van zijn christelijk geloof niet kan breken. Hij heeft Oom Tom hierdoor doodgeslagen. Hij buit zijn vrouwelijke slaven Cassy en Emmeline seksueel uit. Zijn naam wordt gebruikt als synoniem voor een wrede en hebzuchtige man.

Belangrijke thema's

Slavernij

Oom Tom's Cabin's belangrijkste thema is het kwaad van de slavernij. Elk deel in Uncle Tom's Cabin ontwikkelt de personages en het verhaal. Maar het belangrijkste is dat het altijd probeert de lezer te laten zien dat slavernij slecht is, onchristelijk, en niet mag worden toegestaan. Een manier waarop Stowe het kwaad van de slavernij liet zien was hoe het families van elkaar dwong.

Moederschap

Stowe dacht dat moeders het "model voor het hele Amerikaanse leven" waren. Ze geloofde ook dat alleen vrouwen de Verenigde Staten konden redden van de slavernij. Daarom is een ander zeer belangrijk thema van Uncle Tom's Cabin de morele kracht en heiligheid van vrouwen. Blanke vrouwen zoals Mrs. Bird, St. Clare's moeder, Legree's moeder, en Mrs. Shelby proberen hun mannen hun slaven te laten helpen. Eva, die de "ideale christen" is, zegt dat zwarten en blanken hetzelfde zijn. Zwarte vrouwen zoals Eliza zijn dapper en vroom. Ze ontsnapt aan de slavernij om haar zoon te redden, en tegen het einde van de roman heeft ze haar hele familie weer bij elkaar gebracht. Sommige critici zeiden dat Stowe's vrouwelijke personages vaak onrealistisch zijn. Maar Stowe's roman deed veel mensen zich "het belang van de invloed van vrouwen" herinneren en hielp de vrouwenrechtenbeweging later.

Christendom

Stowe's puriteinse geloofsovertuiging is ook een van de grootste thema's in de roman. Ze onderzoekt hoe het christendom eruit ziet. Ze geloofde dat het belangrijkste in het christendom de liefde voor iedereen was. Ze geloofde ook dat de christelijke theologie aantoont dat slavernij verkeerd is. Dit thema is te zien wanneer Tom St. Clare aanspoort om "weg te kijken naar Jezus" nadat St. Clare's dochter Eva is overleden. Na de dood van Tom zegt George Shelby: "Wat is het toch leuk om een christen te zijn." Omdat christelijke thema's zo belangrijk zijn, en omdat Stowe vaak direct in de roman over religie en geloof sprak, is de roman geschreven in de "vorm van een preek."

De foto toont George Harris, Eliza, Harry en Mrs. Smyth nadat ze naar de vrijheid zijn ontsnapt. Door Hammatt Billings voor Uncle Tom's Cabin, First Edition.
De foto toont George Harris, Eliza, Harry en Mrs. Smyth nadat ze naar de vrijheid zijn ontsnapt. Door Hammatt Billings voor Uncle Tom's Cabin, First Edition.

Stijl

Uncle Tom's Cabin is geschreven in een sentimentele en melodramatische stijl. Deze stijl werd vaak gebruikt in de 19e eeuwse sentimentele roman en huiselijke fictie (ook wel vrouwenfictie genoemd). Deze genres waren de meest populaire romans uit Stowe's tijd. Het had meestal vrouwelijke personages en een stijl die de lezers sympathie en emotie voor hen liet voelen. Stowe's roman verschilt van andere sentimentele romans omdat ze schrijft over een groot thema als slavernij. Het is ook anders omdat ze een man (oom Tom) als hoofdpersoon heeft. Toch probeerde ze haar lezers nog steeds sterke gevoelens te laten hebben als ze Uncle Tom's Cabin lezen, alsof ze hen aan het huilen maakten toen Eva stierf. Dit soort schrijven zorgde ervoor dat de lezers krachtig reageerden. Zo schreef Georgiana May, een vriendin van Stowe, een brief aan de schrijver. In de brief zei ze dat "ik gisteravond lang na één uur op was (wakker), terwijl ik Uncle Tom's Cabin las en afmaakte. Ik kon het niet meer achterlaten dan dat ik een stervend kind had kunnen achterlaten." Een andere lezer zei dat ze de hele tijd aan het boek dacht en zelfs aan het veranderen van de naam van haar dochter in Eva. De dood van Eva heeft veel mensen getroffen. In 1852 werden 300 babymeisjes in Boston Eva genoemd.

Hoewel veel lezers erg ontroerd waren, hielden literaire critici niet van de stijl in Uncle Tom's Cabin en andere sentimentele romans. Ze zeiden dat deze boeken door vrouwen werden geschreven en dat ze "slordige (rommelige) emoties van vrouwen" hadden. Een literaire criticus zei dat als de roman niet over slavernij ging, "het gewoon een andere sentimentele roman zou zijn". Een ander zei dat het boek een "stukje hack (rommelig) werk" was. In The Literary History of the United States noemde George F. Whicher Uncle Tom's Cabin "Sunday-school fiction".

In 1985 schreef Jane Tompkins echter anders over Uncle Tom's Cabin in haar boek In Sensational Designs: Het culturele werk van de Amerikaanse Fictie. Tompkins prees de stijl van Uncle Tom's Cabin. Ze zei dat sentimentele romans lieten zien hoe de emoties van vrouwen de wereld op een goede manier veranderden. Ze zei ook dat de populaire huiselijke romans die in de 19e eeuw werden geschreven, zoals Uncle Tom's Cabin, op een intelligente manier werden geschreven. Ze zei ook dat Uncle Tom's Cabin een "kritiek op de Amerikaanse samenleving laat zien die veel verwoestender (krachtiger) is dan alle andere ... door bekendere critici zoals Hawthorne en Melville".

Eliza steekt de ijskoude rivier over, in een theateraffiche uit 1881
Eliza steekt de ijskoude rivier over, in een theateraffiche uit 1881

Reacties op de roman

Oom Tom's Cabin heeft een zeer grote invloed gehad. Er zijn niet veel romans in de geschiedenis die de maatschappij zo sterk hebben veranderd. Toen het werd gepubliceerd, Uncle Tom's Cabin, waren de mensen die de slavernij verdedigden erg boos en protesteerden tegen de slavernij. Sommige mensen schreven er zelfs boeken tegen. Abolitionisten prezen het zeer. Als bestseller heeft de roman grote invloed gehad op de latere protestliteratuur.

Hedendaagse en wereldreactie

Zodra het werd gepubliceerd, maakte Uncle Tom's Cabin de mensen in het Amerikaanse Zuiden erg boos. De roman werd ook sterk bekritiseerd door mensen die de slavernij steunden.

Een beroemde romanschrijver uit het Zuiden, William Gilmore Simms, zei dat het boek niet waar was. Anderen noemden de roman crimineel en zeiden dat het vol met leugens stond. Iemand die boeken verkocht in Mobile, Alabama moest de stad verlaten voor de verkoop van de roman. Stowe kreeg dreigbrieven. Ze kreeg zelfs een keer een pakje met een gesneden oor van een slaaf. Veel zuidelijke schrijvers, zoals Simms, begonnen al snel hun eigen boeken over slavernij te schrijven.

Sommige critici zeiden dat Stowe eigenlijk nooit naar een Zuidelijke plantage was gegaan en dat ze niet veel wist over het Zuidelijke leven. Ze zeiden dat ze daardoor verkeerde beschrijvingen maakte over het Zuiden. Stowe zei echter altijd dat ze de personages van haar boek maakte door verhalen die ze te horen kreeg van slaven die wegliepen naar Cincinnati, Ohio, waar ze woonde. Er wordt melding van gemaakt: "Ze observeerde uit de eerste hand (zichzelf) verschillende incidenten (gebeurtenissen) die... haar inspireerden tot het schrijven van de beroemde anti-slavernij roman. Scènes die ze observeerde (zag) aan de rivier de Ohio, waaronder het zien van een man en vrouw die uit elkaar werden verkocht, evenals kranten- en tijdschriftenverslagen en interviews, droegen bij aan het ... complot".

In 1853 publiceerde Stowe A Key to Uncle Tom's Cabin. Dit was om de mensen die kritiek hadden op de beschrijving van de slavernij in de roman te laten zien dat het waar was. In het boek schrijft Stowe over de belangrijke personages in Uncle Tom's Cabin en over mensen in het echte leven die op hen leken. Via dit boek schrijft ze een "agressievere aanval op de slavernij in het Zuiden dan de roman zelf". Net als de roman was ook A Key to Uncle Tom's Cabin een bestseller. Veel van de werken in A Key to Uncle Tom's Cabin werden echter door Stowe gelezen nadat ze haar roman had gepubliceerd.

Ondanks deze kritiek was de roman nog steeds erg populair. Stowe's zoon zegt dat toen Abraham Lincoln haar ontmoette in 1862 Lincoln zei: "Dus dit is de kleine dame die deze grote oorlog begon." Historici weten niet zeker of Lincoln dit echt gezegd heeft of niet. In een brief die Stowe aan haar man schreef een paar uur na de ontmoeting met Lincoln, zegt ze niets over deze zin. Hierna hebben veel schrijvers gezegd dat deze roman het Noorden boos heeft gemaakt op de slavernij en op de Vluchtige Slavenwet. Het heeft de abolitionistische beweging enorm geholpen. De vakbondsgeneraal en politicus James Baird Weaver zei dat het boek hem hielp bij de abolitionistische beweging.

Oom Tom's Cabin interesseerde ook veel mensen in Engeland. De eerste Londense editie kwam uit in mei 1852. Er werden 200.000 exemplaren van verkocht. Een deel van deze interesse was omdat het Britse volk in die tijd niet van de Verenigde Staten hield. Een schrijver zei: "De kwade passies die 'Uncle Tom' in Engeland bevredigde waren niet haat of wraak [van de slavernij], maar nationale jaloezie en nationale ijdelheid. We zijn al lange tijd slim (gekwetst) onder de verwaandheid van Amerika - we zijn het beu om haar te horen opscheppen dat ze het vrijste en meest verlichte land is dat de wereld ooit heeft gezien. Onze geestelijken haten haar vrijwillige systeem - onze Tories haten haar democraten - onze Whigs haten haar ... Alle partijen begroetten Mrs. Stowe als een revolver van de vijand." Charles Francis Adams, de Amerikaanse minister van Groot-Brittannië tijdens de oorlog, zei later dat "Uncle Tom's Cabin; of Life among the Lowly, gepubliceerd in 1852, de wereld sneller, krachtiger en dramatischer beïnvloedde dan enig ander boek ooit gedrukt."

Oom Tom's Cabin werd eind 1857 in Rusland gepubliceerd en werd al snel erkend als een klassieker in de wereldliteratuur. Veel mensen zagen een zeer sterk verband tussen de wereld van Uncle Tom's Cabin en de lijfeigenschap die in de jaren 1850 nog steeds in Rusland bestond. In zijn brief aan de abolitionist Maria Weston Chapman schreef Nikolaj Toergenjev: "Veel van de in het boek beschreven scènes lijken een exacte weergave van even angstaanjagende scènes in Rusland". Oom Tom's Cabin diende als een educatief instrument voor de Russische en Russisch-Sovjet elite in de postemancipatieperiode, en het werd ook onderdeel van de Sovjet-kinderliteratuur.

Het boek is in bijna elke taal vertaald. Zo is het bijvoorbeeld in het Chinees vertaald. De vertaler Lin Shu maakte dit de eerste Chinese vertaling van een Amerikaanse roman. Het werd ook vertaald in het Amhaars. De vertaling uit 1930 werd gemaakt om Ethiopië te helpen een einde te maken aan het lijden van de zwarten in die natie. Het boek werd door zoveel mensen gelezen dat Sigmund Freud geloofde dat sommige van zijn patiënten beïnvloed waren door het lezen van de zweepslagen van slaven in Uncle Tom's Cabin.

Literair belang en kritiek

Oom Tom's Cabin was de eerste veelgelezen politieke roman in de Verenigde Staten. Het heeft grote invloed gehad op de Amerikaanse literatuur en de protestliteratuur. Enkele latere boeken die sterk werden beïnvloed door Uncle Tom's Cabin zijn The Jungle van Upton Sinclair en Silent Spring van Rachel Carson.

Maar hoewel Uncle Tom's Cabin erg belangrijk was, vonden veel mensen het boek een mix van "kinderfabel en propaganda". Veel critici noemden het boek "slechts (slechts) een sentimentele roman". George Whicher schreef in zijn Literaire Geschiedenis van de Verenigde Staten dat "niets dat kan worden toegeschreven aan mevrouw Stowe of haar handwerk de enorme (grote) mode (populariteit) van de roman kan verklaren; de bronnen van de auteur ... van de fictie van de zondagsschool waren niet opmerkelijk ... melodrama, humor, en pathos ... maakten haar boek nog ingewikkelder (verzonnen)".

Andere critici hebben de roman echter geprezen. Edmund Wilson zei dat "zich in volwassenheid blootstellen (wanneer men is opgegroeid) aan de Cabin van Oom Tom ... een schokkende (verrassende) ervaring kan bewijzen." Jane Tompkins zei dat de roman een van de klassiekers uit de Amerikaanse literatuur is. Ze suggereerde dat literaire critici slecht over het boek denken omdat het simpelweg te populair was toen het uitkwam.

Door de jaren heen hebben mensen zich afgevraagd wat Stowe probeerde te zeggen met de roman. Sommige van haar thema's zijn gemakkelijk te zien, zoals het kwaad van de slavernij. Sommige thema's zijn echter moeilijker te zien. Zo was Stowe bijvoorbeeld een christelijke en actieve abolitionist en zette ze veel van haar geloofsovertuigingen in haar boek. Sommigen hebben gezegd dat Stowe in haar roman schreef wat zij dacht dat een oplossing was voor het probleem dat veel mensen die niet van slavernij hielden, zorgen baarde. Dit probleem was: was het doen van dingen die niet mochten, gerechtvaardigd als ze het deden om het kwaad te bestrijden? Was het juist om geweld te gebruiken om het geweld van de slavernij te stoppen? Was het breken van wetten die de slavernij hielpen juist? Welke van Stowe's karakters moesten worden gevolgd: de geduldige oom Tom of de opstandige George Harris? Stowe dacht dat Gods wil gevolgd zou worden als ieder (ieder) persoon oprecht (echt) zijn principes zou onderzoeken en ernaar zou handelen (gevolgd).

De mensen hebben ook gedacht dat Oom Tom's Cabin de ideeën van de Vrije Wil-beweging uitdrukte. In dit idee symboliseert het karakter van George Harris de vrije arbeid. Het complexe karakter van Ophelia toont de Noorderlingen die de slavernij toestonden, ook al vonden ze dat niet leuk. Dinah is heel anders dan Ophelia. Ze handelt door passie. In het boek verandert Ophelia. Net als Ophelia verklaarde de Republikeinse Partij (drie jaar later) dat het Noorden zelf moet veranderen. Het zei dat het Noorden actief moet stoppen met de slavernij.

Feministische theorie is ook te zien in Stowe's boek. De roman kan worden gezien als kritiek op de patriarchale aard van de slavernij. Voor Stowe waren families verwant door bloed, niet door familieachtige relaties tussen meesters en slaven. Stowe zag de natie ook als een grotere "familie". De gevoelens van nationaliteit kwamen dus voort uit het delen van hetzelfde ras. Daarom steunde ze het idee dat bevrijde slaven in een kolonie moesten samenleven.

Het boek wordt ook gezien als een poging om te laten zien dat mannelijkheid belangrijk was om de slavernij te stoppen. Abolitionisten begonnen de manier waarop ze dachten over gewelddadige mannen te veranderen. Ze wilden mannen helpen de slavernij te stoppen zonder hun zelfbeeld of hun positie in de maatschappij te kwetsen. Daarom volgden sommige abolitionisten enkele van de principes van het vrouwenkiesrecht, de vrede en het christendom. Ze loofden mannen voor hun hulp, hun samenwerking en hun barmhartigheid. Andere abolitionisten waren traditioneler: ze wilden dat mannen zich krachtiger zouden opstellen. Alle mannen in Stowe's boek tonen ofwel geduldige mannen ofwel traditionele mannen.

Creatie en popularisatie van stereotypen

Onlangs zijn sommige mensen begonnen met het bekritiseren van het boek voor wat zij dachten dat racistische beschrijvingen van de zwarte karakters van het boek waren. Ze bekritiseerden de manier waarop Stowe schreef over het uiterlijk, de toespraak, het gedrag en het passieve karakter van de personages. Het gebruik van gangbare stereotypen over Afro-Amerikanen is belangrijk omdat de Cabin van Oom Tom de best verkochte roman ter wereld was in de 19e eeuw. Hierdoor heeft het boek (samen met afbeeldingen in het boek en gerelateerde toneelproducties) ertoe bijgedragen dat een groot aantal mensen dergelijke stereotypen accepteert.

Onder de Afrikaans-Amerikaanse stereotypen in Uncle Tom's Cabin zijn:

  • De "happy darky" (in het luie, zorgeloze karakter van Sam);
  • De lichte tragische mulat (in de karakters van Eliza, Cassy en Emmeline);
  • De liefhebbende, donkerhuidige vrouwelijke mammy (via verschillende karakters, waaronder Mammy, een kokkin op de St. Clare plantage).
  • Het Pickaninny stereotype van zwarte kinderen (in het karakter van Topsy);
  • De Oom Tom, of Afro-Amerikaan die de blanken te veel wil behagen (in het karakter van Oom Tom). Stowe wilde dat Tom een "nobele held" zou zijn. Het stereotype van hem was vanwege "Tom Shows", wat Stowe niet kon stoppen.

Deze stereotypen deden veel mensen veel lichter denken aan het historische belang van Oom Tom's Cabin als "vitaal antislavernijmiddel". Deze verandering in de manier waarop mensen naar Uncle Tom's Cabin keken begon in een essay van James Baldwin. Dit essay was getiteld "Everybody's Protest Novel." In het essay noemde Baldwin Uncle Tom's Cabin een "zeer slechte roman". Hij zei dat het niet goed geschreven was.

In de jaren zestig en zeventig werd het boek door de Black Power en Black Arts Movements sterk bekritiseerd. Ze zeiden dat het karakter van Oom Tom deel uitmaakte van "rassenverraad". Ze zeiden dat Tom de slaven er slechter deed uitzien dan de slavenhouders. De kritiek op de andere stereotypen in het boek nam in deze tijd ook toe.

Echter, mensen zoals Henry Louis Gates Jr. zijn weer begonnen met het bestuderen van Uncle Tom's Cabin. Hij zegt dat het boek een "centraal document is in de Amerikaanse rassenverhoudingen en een belangrijke (belangrijke) morele en politieke verkenning van het karakter van die betrekkingen".

Illustratie van Sam uit de "New Edition" van Uncle Tom's Cabin uit 1888. Het karakter van Sam hielp het stereotype van de luie, zorgeloze "gelukkige duisternis" te maken.
Illustratie van Sam uit de "New Edition" van Uncle Tom's Cabin uit 1888. Het karakter van Sam hielp het stereotype van de luie, zorgeloze "gelukkige duisternis" te maken.


AlegsaOnline.com - 2020 / 2021 - License CC3