Het politieke proces dat leidde tot de status van staat voor Kansas was lang en moeilijk. Om een staat te worden, moest Kansas een aanvaardbare grondwet geven aan het Amerikaanse Congres. Kansas probeerde vier keer een staat te worden. Er werden vier verschillende grondwetten gegeven. Dit was meer dan welk ander staatsgebied ook. Missourians gingen, omdat ze zo dichtbij waren, de grens over om te stemmen over de eerste staatsgrondwet. Het feit dat zij geen inwoners van Kansas waren, weerhield hen er niet van de stembussen te vullen. Met hun hulp werden pro-slavernij kandidaten gekozen voor de constitutionele conventie. Wat later de "Bogus Legislature" werd genoemd, kwam op 2 juli 1855 bijeen. De Bogus Legislature nam onder meer de doodstraf aan voor iedereen die slaven bevrijdde of iets zei of schreef dat een slavenopstand kon veroorzaken. Burgers van Kansas die hadden gesproken over anti-slavernij ideeën mochten geen jurylid zijn. De conventie deed er alles aan om iedereen met anti-slavernijgevoelens Kansas te laten verlaten. Anti-slavernij abolitionisten kwamen op 24 juni 1855 bijeen. Zij verwierpen de wetten en de grondwet van de Bogus Legislature.
De grondwet van Topeka
Na verschillende conventies kwamen de vrijbuiters in Topeka bijeen om een grondwet te schrijven. Deze werd aan het Amerikaanse Congres gegeven en op 15 december ging hij naar de kiezers in Kansas. De "grondwet van Topeka" werd geratificeerd met 1.731 tegen 46 stemmen. De verpletterende overwinning kwam doordat de pro-slavernij kant protesteerde tegen de stemming. President Franklin Pierce hield een toespraak op 24 januari 1856 waarin hij zei dat de zogenaamde Bogus Legislature nog steeds legitiem was. Hij noemde de grondwet van Topeka en de abolitionistische conventie illegaal. Het Amerikaanse Huis van Afgevaardigden aanvaardde de grondwet met een meerderheid van 99 tegen 97. De grondwet werd doorgestuurd naar de Amerikaanse Senaat, maar het wetsvoorstel werd in de commissie tegengehouden. Het Huis en de Senaat gingen heen en weer over de kwestie, maar er werd niets geregeld. Toen stuurde president Pierce federale troepen om op 4 juli de wetgevende macht in Topeka uiteen te drijven. Er ging een jaar voorbij zonder enige vooruitgang. Zowel abolitionisten als pro-slavernij grensschurken begonnen een guerrillaoorlog aan de grens om te proberen de kwestie op te lossen.
De grondwet van Lecompton
Een jaar ging voorbij met weinig verandering. James Buchanan werd echter gekozen tot president van de Verenigde Staten. Hij koos Robert J. Walker als territoriaal gouverneur van Kansas. Zijn instructies aan Walker waren om de "reguliere wetgevende macht" te helpen bij het opzetten van een nieuwe constitutionele conventie. Buchanan beloofde de Kansans dat de kiezers zouden worden beschermd tegen geweld of fraude, en dat zij niet tegen de conventie mochten protesteren. Tussen half oktober en begin november werd de grondwet van Lecompton opgesteld. Toen de grondwet werd voorgelegd aan de kiezers in Kansas waren er twee keuzes: een "grondwet met slavernij" en een "grondwet zonder slavernij". Maar de grondwet was zo slim geformuleerd dat er niet tegen gestemd kon worden. Dit veroorzaakte een boze reactie van de kiezers. Gouverneur Walker werd gedwongen af te treden. Met een stemming van 6.226 tegen 569, op 21 december, won de Grondwet met slavernij optie. Het Congres was echter niet blij met de grondwet van Lecompton. De pas opgerichte Republikeinse Partij sloot zich aan bij de Noordelijke Democraten, waaronder Senator Stephen A. Douglas, om de grondwet te blokkeren, omdat zij vonden dat deze niet de wil van het volk van Kansas vertegenwoordigde. De Democratische Partij was verdeeld over de kwestie. Douglas en vrijheidsstrijders in Kansas zorgden ervoor dat er op 4 januari 1858 een referendum werd gehouden. Deze keer stemden de abolitionisten, van wie velen eerder tegen de stemming hadden geprotesteerd. Meer dan 10.000 kiezers verwierpen de Lecompton Constitution volledig.
De grondwet van Leavenworth
De derde poging tot een grondwet werd de Leavenworth-grondwet genoemd. Ze werd zo genoemd omdat de afgevaardigden op 25 maart 1858 bijeenkwamen in Leavenworth, Kansas. Toen een wetsvoorstel waarin om een nieuwe conventie werd gevraagd ter goedkeuring naar de nieuwe territoriale gouverneur, James Denver, werd gestuurd, negeerde deze het. De territoriale wetgevende macht nam vervolgens het wetsvoorstel aan, maar ze kwamen bijeen nadat ze hadden moeten vertrekken. Dit veroorzaakte een boos debat nog voor de conventie bijeenkwam. Op de conventie waren de abolitionisten het oneens over verschillende kwesties, waaronder wat de zwarten te bieden hadden. Toch stemden de afgevaardigden over een nieuwe grondwet die ze aan de kiezers zouden voorleggen. Deze werd op 18 mei geratificeerd, maar slechts weinig Kansans kwamen opdagen om over de kwestie te stemmen. Het Congres nam de grondwet van Leavenworth niet eens serieus. In plaats daarvan zei president Buchanan dat de grondwet van Lecompton was geratificeerd en dat dit de grondwet moest zijn die in overweging werd genomen. Terwijl de Leavenworth-grondwet op ratificatie wachtte, stuurden beide huizen van het congres de Lecompton-grondwet terug naar de kiezers van Kansas. Deze keer was er een steekpenning aan verbonden. Als de kiezers de grondwet van Lecompton zouden goedkeuren, zouden ze 3,5 miljoen hectare overheidsgrond krijgen voor scholen, een universiteit en openbare werken. Als ze de grondwet zouden verwerpen, zou Kansas geen nieuwe grondwet mogen indienen totdat het een groter inwonertal zou krijgen. Op 2 augustus verwierpen de kiezers met 11.812 tegen 1.926 stemmen de door het Congres opgestelde voorwaarden voor de status van staat. Zowel de grondwet van Lecompton als die van Leavenworth waren dood. Zowel de pro-slavernij als de anti-slavernij partijen beseften dat het tijd was voor een nieuw plan voor Kansas.
De Wyandotte grondwet en het staatsschap van Kansas
Het werd tijdelijk rustig, hoewel uit de peilingen bleek dat de abolitionisten uit de vrije staten duidelijk in de meerderheid waren. Veel van de pro-slavernij mannen uit Missouri verloren hun interesse in de politieke zaken van Kansas. Veel van de meer radicale abolitionisten deden dat ook. De territoriale wetgever ging op zoek naar een manier om van Kansas een staat te maken. Op 9 februari 1859 nam de wetgever een wet aan om nog een constitutionele conventie in te stellen. De nieuwe gouverneur, Samuel Medary, ondertekende de wet. Uit een stemming op 28 maart bleek dat 5.306 Kansanen voor de maatregel waren en 1.425 tegen. Tegen die tijd werd algemeen gedacht dat Kansas een vrije staat zou worden, als het werd goedgekeurd. Maar er werden ook andere kwesties besproken. Deze omvatten staatsgrenzen, kiesrecht en drankbestrijding. Er werden afgevaardigden voor de conventie gekozen, die op 5 juli bijeenkwamen in Wyandotte, een stad die later deel ging uitmaken van Kansas City. Op 29 juli werd de Wyandotte Constitution aangenomen (zonder handtekeningen van veel van de Democraten op de conventie). De grondwet werd op 4 oktober voorgelegd aan het volk van Kansas en werd goedgekeurd met 10.421 tegen 5.530 stemmen.
Het Amerikaanse Huis van Afgevaardigden diende in februari 1860 een wetsvoorstel in voor staatsvorming, dat werd aangenomen. In de Senaat liep de maatregel echter vast. Het ging drie maanden naar de commissie voor territoria voordat het terugkwam in de Senaat. De commissie had aanbevolen de maatregel niet aan te nemen. De debatten over de maatregel gingen heen en weer, maar er werd niets gedaan vanwege de komende presidentsverkiezingen. Bij de verkiezingen van 1860 won Abraham Lincoln het presidentschap. De zuidelijke staten scheidden zich toen af van de Unie. Nu het Congres geen tegenstanders van Kansas als vrije staat meer heeft, werd de maatregel aangenomen. President Buchanan was nog in functie maar ondertekende de wet waardoor Kansas de 34e staat werd. De Wyandotte grondwet werd de grondwet van de staat Kansas.
